Papatyam!
Bir ömür, umutlarımı ve hayallerimi
En önemlisi de arkamda seni bıraktım
Bir gün sana kavuşmak hayaliyle
Buralarda ölüme inat direniyorum
Bilmiyorum daha kaç günüm var?
Daha kaç gecem sensiz geçecek?
Geçen günleri, geceleri ne bildim, ne de saydım
Çünkü sen yoksun Papatyam!
Bir Ankara’ya gelsem
Ve yine seninle okul yolunda yürüsek
Biliyorsun, okul yıllarımız çok zordu
Sokakta sağ sol çatışması vardı
Sonrasında 12 Eylül darbesi
Biz de mağdur olduk, yandı canımız
Beller ödedik ama tüm bu olanlara rağmen
Çocuklar gibi mutluyduk
Yaşadığımız yer gece kondu bölgesi
Yol, su ve elektrik yoktu, kaldırımlarımız yoktu
Yollarımız topraktı, yazın toz, kışın çamurdu
Okuma yazmayı gaz lambası ışığında öğrendik
Kışlar soğuktu, sert eserdi rüzgârlar
Yüzümüze vurur, buz kestirirdi
Yanaklarımız kızarırdı
Kara, bata çıka okul yolunda yürüdük
Tek derdimiz okula ulaşmaktı
Çocukluk işte, korkuyorduk
Herkesin bir hikâyesi vardı
Belki de gönlünde bir sevdiği
Söyleyemezdi çoğu kez, aşkını içinde yaşardı
Herkesin geldiği yöreye göre gelenek ve görenekleri vardı
Ama biz arkadaştık
Sahiplenirdik birbirimizi
Mahalledeki kızlar namustu, bacıydı
Herkes birbirini tanır, selam vermeden geçilmezdi
Yerli malı haftası yapılırdı
Aşı yapılırdı, korkardık canımız yanacak diye
Okuldan kaçmaya çalışanlar olurdu
Yakalanır zorla da olsa aşı olurlardı
Süt tozu verilirdi
Traktörlerde satılan suyla, ihtiyacımızı giderirdik
Yaşadığımız yer adı üstünde gecekondu
Evimizde hizmetçi yoktu
Her işimizi kendimiz yapardık
Oyuncak yoktu, kendi oyuncağımızı kendimiz yapar
Onlarla oyunlar oynardık
Yediğimiz meyve çekirdeklerinden
Gazoz kapağı, misket ve sigara kâğıdından
Ütmesine oyunlar
Yakan top, körebe, saklambaç, çelik çomak, kuka
Çember çevirme, istop, bazen de uzuneşek
Yere, okuldan çaldığımız tebeşirle çizgiler çizer
Taşla seke sek oynardık, kızlar ip atlardı
Kendi yaptıkları oyuncak bebekleri olurdu
Park yoktu, kendi salıncağımızı kendimiz yapar
Birbirimizi sallardık
Yırtık ve patlak topun peşinden koşardık
Bayram harçlığımızı aldığımız zaman çok mutlu olurduk
İlk gittiğimiz yer de bakkal olurdu
Sonrasında Gençlik Parkı, bir de bisikletçi
Kış günlerinde soba üzerinde tuğla ısıtılır
Sonra ısıtılan tuğla bir beze sarılıp yatağın içine konurdu
Böylece o soğuk gecelerde ısınırdık
Ayrıca kışın, kestane pişirmek lükstü
Mısır patlatırdık yanan sobada
Gündüz kartopu oynar
Kendi yaptığımız kızaklarla kayardık
Gazozun içine leblebi atar
Köpürtüp taşan gazozu yere dökülmesin diye de
Ağzımıza emzik misali götürüp höpürdeterek içerdik
Yedek elbisemiz yoktu
Bazen annelerimizin yama yaptığı elbiseleri giyerdik
Yeni elbiseler ancak bayramdan bayrama alınırdı
Adeta çifte bayram yapardık
Bayramlarda ev ev gezer, el öpüp şeker toplardık
Teksas, Tommiks, Zagor, Karaoğlan
Bir de Gırgır filan okurduk
Bu kitaplardaki gibi olmasa da
Kendimize tahtadan kılıç, kalkan, tabanca, tüfek
Ağaç dallarından sapan, yay ve ok yapar
Mahalle aralarında savaş yapardık
Yazın açık hava sinemalarına giderdik
Evcilik oynar, bahçede ev yapar
Birbirimize misafirliğe gider
Çamurdan yaptığımız bardak ve tabaklar da
İkramlar yapardık
Yazın, akşam oldu mu komşuların meyve bahçelerine dalar
Adeta ağaçlar da sahiplerine yiyecek meyve bırakmazdık
Bu anlattıklarımı kimseler bilmese de
Sen yaşadığın için bileceksin
Çünkü biz arkadaştık…