Her ayrılış, ölümün önceden alınan bir tadı gibidir, tekrar bir araya geliş de yeniden dünyaya gelişin önceden alınan bir tadı gibidir.-- SCHOPENHAUER [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM

Nart Ateşi

Şiirin Hikayesini Görmek İçin Tıklayın
Karadeniz (1. kısım)


denizlerin en karasına
‘bu deniz en çok bize kara’


kuşlar konuyordu dudaklarına
öncesi göç
sonrası hiç

Elbruz’un eteklerinden üç kez seslendim dağın ruhuna
neden bu dağlar bu kadar ağır diye sordum dağın tanrısına
neden kızıl çiçekler açar yorgun doruklarında
babalar çocuklarını büyütemeden öldüler yetmez mi dedi
yeter dedim yeter elbet yeter dünyaya bu dert

dünyanın tüm yollarını yüzümde taşıyordum
şu kafes bir kırılsa ah şu kafes Almestin
kırgın kırlangıçlar kavuşacaktı kanatlarına
yağmur toprağıma ellerin dudağıma
ah şu kafes

bana bir yağmur anlattı Kafkasya Dağları
kıyamet dedi koparılmasıdır bir çiçeğin zamansız
yağmur kuşudur yaşam öylesine
ıslak kanatlarınla geç usulca
ve sen öyle kırılgan Almestin
kırık dökük bir bulutun içinden
ve sen öyle seni sustuğum yere
göç usulca

eksik bir şeyler var Almestin
ne vakit dokunsam yaranın izine
ayçiçeği tarlalarından geçer gibi
bir çocuk gülümser gökyüzüne
dağların gözpınarlarından içer gibi

bu kent benim suskunluğum
seni susarak kestiğim her intihar akşamında
sudan utanmış balık gibi karada çırpınıp
ölebilirdim Almestin öyle ölebilmeliydim

kuşlar konuyordu gölgelenmiş yüzüne
Hazar’ın kıyısında üç kez seslendim suyun ruhuna
neden Karadeniz bu kadar kara diye sordum suyun tanrısına
neden hırçın dalgalar vurur kıyılara
anneler çocuklarını emziremeden öldüler yetmez mi dedi
yeter dedim yeter elbet yeter dünyaya bu dert

kuşlar yuva yapıyordu içimdeki sızıya
öncesi göç
sonrası hiç Almestin
sonrası hiç...


Elbruz.


(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.




balık ben benim bir çocuk dağlar deniz dert en geç gibi göç hiç intihar kadar kara karadeniz kent kırgın kırılgan kızıl sen senî sessiz susarak tüm üç yağmur yaşam yeter yorgun yuva zamansız
 Yorumlar
 Fesleğen
 
2 Mart 2019 Cumartesi 23:47:10
" dünyanın tüm yollarını yüzümde taşıyorum..."
Tren raylarını , şehirlerin yara izlerine benzeten bir cumle okumuştum bir süre önce.
Bazı cümleler, dizeler vardır ; nerede okuduğunuzu kimin ne için yazdığını unutur ve fakat o dizeyi cümleyi taşırsınız hep yanınızda.
Sizi muhakkak unutacağım, beşer nisyana mahkûm,
Bu cumlenizi asla..
"Dünyanın tüm yollarını yüzümde taşıyorum."
 YAZGI_24
 
17 Ekim 2018 Çarşamba 11:29:21
TÜRKÇEYİ ÇOK İYİ KULLANIYOR BU KALEM.
eyvallah...
 GÜL BAŞPINAR
 
9 Ekim 2018 Salı 16:02:18
Ah Kafkasya'm!
Özgürlüğün görkemli ülkesi öz yurdum!

Bizlerin, fiziksel genleribiz olduğu gibi; duygusal, kültürel, zihinsel yani ruhsal genleribiz de var!
Bu bilimsel kanıtı olan bir şey artık!
Sadece bir kuşak gerimiz yani dedeleribiz nineleribiz göçebelkle yaşadılar.
Sonrasında;
Anavatanlarından koparılıp, sonunu bilmedikleri bir yolculuğa, sadece hayatta kalabilmek adına ve ümdi ile çıktılar...

Ama ya kalpleri?
Kalplerine anayurtlarını alarak ve bir gün geri döneceklerine inanarak!

Eminim, hepigiz Kafkasya denilince aynı şeyi hissediyoruz!
Hiç görmemş olsak da ve şimdi biraz hayalle olsa bile Kafkasya bizim "öz vatanımız!" olarak hissediyoruz!
Şu an benim hissettiğim gibi...
Çünkü ben de bir "Nart'ım!"

O yüzden gönülden, içten hiç bir yere ait hissetmiyoruz kendimizi...

Anneannem Türkiyeme geldiğinde beş yaşında imiş... Hep şunu söylerdi:
"Bize öz yurdumuzu haram etseler de, önce insan ve sonra da müslüman olarak tüm dünya bizim!"

O yüzden, bir yere çok anlamlar yükleme de bizim tercihimiz!
Ve... Son olarak:
Düşünceler bizim tercihimiz olsa da, "hissetmek" çok da "tercih" meselesi değil!
Yaşamakla ilgili...
Tecrübelerle ilgili...

Bu kadar yarenlikten sonra "Merhaba SEMAN" demek istiyorum...

Var ola yürek...

Nicelerine İnşaAllah...
 KurşunKalem
 
7 Ekim 2018 Pazar 22:19:33
Güzel kaleminizden öğreneceğimiz çok şey var gibi, iyi ki yazıyorsunuz...
Teşekkürler paylaşıma.
 İsmailoğlu Mustafa YILMAZ
 
7 Ekim 2018 Pazar 17:10:29
Şiirde Hisli duyguların canlı kalışı haz verici...
Tebrik ederim…
Şiir sev, şiir yaz, şiir oku...
...................................... Saygı ve selamla.
 Filiz Şahin.
 
7 Ekim 2018 Pazar 06:54:42
şiir ki bilgidir bu sayfada katlanılması çok zor bir tarih, yatıyor.Ayıların bir suçu yok kendine ayıyı sembol edilenlerin vahşeti


 Bahar Batıl
 
6 Ekim 2018 Cumartesi 22:46:48
efsuni bir atmosfer var şiirde..harika bir şiir dili

saygım selamımla..
 lacivertiğnedenlik
 
6 Ekim 2018 Cumartesi 21:01:03
nani yine bir sise uzandım tepelerden deniz karasına..
 Ramazan Boran
 
5 Ekim 2018 Cuma 22:56:44
Yine bir kafkas efsanesi, içinde yine bir almestin kahramanı yani suyun perisi..Yani derttaşı...Yani sırdaşı.Yani yoldaşı.

Göçe zorlanan bir milletin çektiği sıkıntıları, işkenceleri, yaşadığı travmaları bir ateş diliyle şiir'selleştiren bir kalem.Yine söylüyorum.Bu kalem bir başka yazıyor.Bu kalem bir başla döküyor şiiri.Bir başka hayranlıkla okutuyor şiirini.Neresinden başlamalı, neresinden yorumlamalı bilemedim.Göze şiir kaçtı, yağmaya başladı.Kalem tutuştu, satırlar yandı, söz kurudu.Kanımızi fokur fokur kaynatmadıysa yuh olsun bize.

Başta söylediğim gibi;
Zoraki göçler tarihte olduğu gibi bugünde psiko sosyolojik travmalara gebedir maalesef.Doğup büyüdüğü, anılarını, dertlerini paylaştığı,kısaca alıştığı çevreyi bırakması, kendini değişik bir coğrafyada, farklı kültürler içinde bulması, oraya adapte olması zordur insanın.Süruldüğü yerdeki herşey farklıdır.Soluk almanın rengi değişmiştir.Belirsizliklerle başbaşa kalmak kadar kötü ne olabilir ki. Savaştan kaçarken kendini yeni bir çatısmanın, yeni bir var olma savaşının içinde bulması kadar daha kötüsü ne olabilir ki.Düşünsenize bir...Bulunduğunuz ortamın kültürüyle çatışacaksınız, tanımadığınız soğuk yüzlerle çatışacaksınız, hayatın size yabancı yüzüyle catısacaksınız, hoşlanacaksınız,aşağılanacaksınız.Hepsiyle karşılacaksınız bunların.Yakın tarihte örneklerini sıkça görüyoruz bunların.


Hayat onlar içini anlamını yitiriyor artık..Dünya körleştikçe, gözü doymaz insanoğlunun zalimlik derecesi arttıkça öldürmeler., toprağından sürülmeler de artmaya devam ediyor.
...

Değerli şairine paylaşımı ıçın yürekten teşekkür ediyorum.Nicesine,,nice güzel şiirlerine diyorum...

Esenlikle ve güzellikle kalın.


...

Ramazan Boran tarafından 10/5/2018 11:25:46 PM zamanında düzenlenmiştir.


Nart Ateşi şiirine yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Üye ol Şifremi Unuttum