0
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
546
Okunma
Ey apansız sevmelerimin heyulası
Kaç sürgün verdim gövdemde sen kokan çiçek olmak adına
Zamanın soğuyan iklimsiz mevsimlerinde
beyaz bir kardelen çiçeği oluyor gülüşün kimliğinde
Sahillerde sana sevgi taşıyacak gemiler demirletiyorum,
bir dalga doluşuyor güverteye
sen çoğalıyor yön tayin eden yıldızlarda
Balıkçı ağlarına takılıyor özlem dolu adımlar,
beyaz peynir ve rakı ile doluyor kadehe
nefesinde demlenen sevmelerim.
Sen böyle, durduk yere düşüyorsun ya atmosferime
Göktaşı yangınları dilekler diliyorum
senden sana çoğalan sevdalar adına.
İzzet ikram eyliyor Halil İbrahim’in sofrasından Yunus
Bana Sen gerek diye terk ediyor buğdayı, toprağı, gökyüzünü ruhum
Bana Sen gerek...
5.0
100% (2)
