HASRET

Oysa ne çok isterdim sana kadınım gibi sarılmayı...
Ne çok ihtiyacım var, bilemezsin.
Bazı geceler adını içimden geçirmeye bile korkuyorum;
çünkü bir kez düştün mü aklıma, bütün yollar sana çıkıyor.
Sana dokunmayı değil yalnız,
seninle aynı sessizliğin içinde kaybolmayı özlüyorum.
Saçlarının kokusunu bir mevsim gibi içime çekmeyi,
yüzüne bakarken zamanı unutmayı...
Bir yanım sana doğru akan bir nehir gibi durmadan çağlıyor.
Bir yanım, yıllardır kapısına varamadığı evin hasretiyle yanıyor.
Bilsen, kaç gece ellerini düşledim karanlığın içinde;
kaç sabah adını kalbimin üzerine doğan ilk ışık gibi taşıdım.
Eğer bir gün kavuşursak,
sana bütün sustuklarımı anlatacağım.
Başımı göğsüne yaslayıp geçen yılların hesabını değil,
senden uzak kalmanın acısını bırakacağım omuzlarına.
Ve o an anlayacaksın;
ben seni bir heves gibi değil,
uzun bir yolculuğun sonunda ulaşılan vatan gibi sevmişim.
Bir ömür beklenebilecek kadar,
bir ömür özlenebilecek kadar...
Seni.

HAKAN TAZEYURT