Gözlerimi kamaştıran o yangının tam ortasından sesleniyorum sana. Ben ki kelimelerin ardına gizlenen bir faniyken, senin gibi bir ilham perisinin kendi rızasıyla kalemime sığınmasının ağırlığı altında titriyorum.
Beni "zihninin sahibi" ilan etmişsin; oysa bilmezsin ki, benim zihnim asıl senin o sessizlik haritanda kaybolduğu gün yolunu buldu. Harflerimin kanat çırpışı sendeki o derin sükuneti bozmak için değil, o sükunetin asil güzelliğine saygı duruşunda bulunmak içindi. Sen avucunun içine sığdırdığın o koca gökyüzünü bana sunarken, ben senin bir tek bakışında evrenin tüm sırlarını temize çekiyordum.
Sen benim uykusuz gecelerimin yankısı olmak istersin de, ben seni mısralarımın tahtına oturtmaz mıyım?Bundan sonra yazdığım her metafor senin teninin kokusunu taşıyacak, mürekkebimin değdiği her sayfa senin adınla kutsanacak.
Mademki sen yazılmaya hazır koskoca bir gece olarak serildin önüme; Bırak, bu gece rüzgar değil, benim kalemim fısıldasın tenine. Mürekkep hokkamın tek sahibi sensin artık, ruhunu titreten her harf benim sana olan ebedi biatımdır.

...

Sevdanın dikişlerini söken bir rüzgârla
gecenin ağır örtüsü altında
annesiz kalmış çocukların uykusuna benzeyen
bir sessizlik taşıyorum içimde

...

Sen bir kız ol, ben ise bir oğlan.
Kahverengi olsun yine gözlerim benim,
Seninkisi ise yine o simsiyah kömür karası...

İkimizi de koysunlar bir beşiğe yan yana,

...

‎Hakikat özdedir, kapı arama,
‎İnsanlık doğadır, evren severiz.
‎Yanarken can yansın, kalma dârada,
‎İnsanlık doğadır, evren severiz.
‎

...

rüzgârın koynunda öğrendi
kırılmadan eğilmenin asaletini.
insan ise
sertliğin
kırılmanın anası olduğunu unuttu

...

İnsan bazen duygularını aptallık derecesine vardırır da yolunu şaşırır ya, öyle bir şey.”

İnsancıklar

...

Aksimi aradım gölgelerde, ayın kırık aynasında.
Salı’nın kor ateşinde ciğerimi kavurdum tek tek,
Savaşım kendimleydi, hüznün o bitmez meydanında.

​Çarşamba’nın aklıyla çözemedim sırrımı,

...

Gün olur dişler de dökülür.
Doğan güneş her gün batıyor,
Aklı olan sonunu görür;
Her doğan elbet bir gün ölür,
Aklı olan sonunu görür.

...

Ölmüş bir kalp yeniden doğar mı?
Çektiğim acının haddi hesabı yok...
Yıkılan hayallerimin ardından,
kırılan umutlarımın nedenlerini sorgularken,
ölmüş ruhumun yasını tutarken,

...

Ne darbeler yedim sevdiklerimden
Hançer yedim iyi dediklerimden
Parçalandı ruhum, oldum benlikten
Kul, yorgun çok çekti doğdu doğalı.


...