‎​Başlıyor çiçek kokulu mahkumiyetim
‎​Dün gece soğuk bir mahkemeye çıkardılar beni
‎Bileklerimde kelepçe değil kokunun izi vardı
‎Sorguladılar her zerremde biriken o derin kokuyu
‎"Dünyadaki tüm çiçeklerin katili" dediler ismime
‎Anlatamadım onlara sustum ve sadece gülümsedim
‎Çünkü ellerimdeki koku topraktan değil
‎Bilmiyorlar dı senden geliyordu
‎Saçlarının arasında kaybolan
‎Parmaklarımın hikayesiydi bu
‎​Bilmiyorlar ellerimin neden böyle cennet koktuğunu
‎Onlar sadece koparılan dalların yasını tutmayı bilirler
‎
‎Oysa ben her gece senin o papatya kokan saçlarında
‎Bütün baharları yeniden doğururken buluyorum kendimi
‎Senin kokun yeryüzündeki tüm çiçeklerin kaynağı
‎Sen gülümsesen çölde bile nergisler boy verir
‎Bilmiyorlar ey yar seni sevmek en güzel ibadetimdir
‎​Yüreğimde taşıdığım hasretin tek bir adı var SENSİN
‎Her nefes alışımda ciğerlerime dolan o mucize sensin
‎
‎Beni yargılayanlar aşkın ağırlığını taşıyamayanlardır
‎Oysa benim omzumdaki en tatlı yük senin dokunuşundur
‎Kaderim senin vuslatınla yeniden altın harflerle yazıldı
‎Seni sevmek karanlık bir dünyada güneşi avuçlamaktır
‎Gözlerimi kapattığımda arş-ı alaya yükselen niyazımsın
‎Sen varken takvimler sadece senin adını sayıklıyor
‎​Benim sana olan bu büyük aşkım dünyaya sığmadı taştı
‎Yedi kat göğün ötesinde cennette yerimizi hazırladım
‎
‎Seni sadece fani bir nefesle sadece bu dünya için sevmedim
‎Ebediyetin kapısında bekleyen kutlu vuslat için sevdim
‎Gönül tahtımda her güneş doğuşunda bir bayram havası
‎Senin sultanlığın her şafak vaktinde kalbimde yeniden ilan edilir
‎Yüreğim senin sevdanın hüküm sürdüğü en huzurlu ülkedir
‎Zindanlarım bile senin kokunla
‎Papatya bahçesine döner bilirim
‎Beni yargılasınlar varsınlar çiçek hırsızı desinler bana
‎Ben senin saçlarından topladığım eşsiz kokuyu saklarım
‎
‎Senin sevginle yıkanmış bu ruhu
‎Hiçbir kire bulaşmaz artık
‎Gözlerindeki ışık benim yolumu aydınlatan tek fenerdir
‎Seni sevmek hayata karşı en onurlu karardır
‎​Bir gün herkes gidecek sessizlik çökecek bu şehre
‎Geriye sadece senin kokun ve benim sadakatim kalacak
‎Papatya kokulum seninle geçen her an bir ömre bedel
‎Dudaklarımdan dökülen her kelime senin isminle şifalı
‎
‎Hasret bile güzel ucu sana çıkan bir yolculuk bu
‎​Seni sevmek bir kuşun kanadında gökyüzünü taşımak gibi
‎Hafif ama bir o kadar da sarsılmaz bir güç veriyor bana
‎Beni çiçek katili sananlar
‎Senin saçlarını hiç görmemişler görmesinler
‎O kokunun dünyadaki hiçbir çiçeğe ait olmadığını bilmezler
‎Sen doğanın bütün sırlarını sakladığı bahçesin
‎Ben ise o bahçenin kapısında bekleyen sadık bir bekçiyim
‎
‎Şimdi renklerin en canlısını senin gözlerinde görüyorum
‎Huzurun resmini çiz deseler
‎Senin gülüşünü koyarım ortaya
‎​Mahkeme koridorlarında senin kokunla yürüdüm dün gece
‎Başım dikti çünkü sevdamın hiçbir yalanı yoktu heybemde
‎Seni sevmek suçsa ben bu suçu bin yıl işlerim
‎Yeter ki senin kokun benden bir an bile eksik kalmasın
‎Sevdamızın büyüklüğü karşısında diz çöker bütün yasalar
‎Biz birbirimize sadece bedenle değil ruhla bağlıyız
‎Bu bağ ne zincirle kopar ne de zamanla eskiyip gider
‎Bizim aşkımız meleklerin gıptayla izlediği bir masal
‎Seninle her an yeniden ve daha derin bir sevdaya uyanmak
‎Cennetin provasını bu dünyada seninle yapmak  yaşamak nede güzel...
‎
‎Erhan Çuhadar