Her çocuk sanatçıdır. mühim olan büyüyünce de öyle kalabilmektir. pablo picasso
Gülhan Çeliktaş
Gülhan Çeliktaş

Yeniden

Yorum

Yeniden

( 1 kişi )

0

Yorum

0

Beğeni

1,0

Puan

58

Okunma

Yeniden

Yeniden radyoyla dost olma zamanı şimdi
her zaman her yerde ulaşabilirsin
istersen düğmesini çevirirsin istemezsen dinlemezsin
darılmaz gücenmez reyting kaygısı gütmez
dertli gününde yalnız bırakmaz seni
sevincine ortak olur bilmez kıskançlığı hasedi
şimdi cd ler var eskiden dinlerdik kaseti
radyo ilk göz ağrımız tatlı arkadaşımız bizim...

Biz eski versiyon radyocularız
televizyon geldi mertlik bozuldu
bir zaman acımadan radyonun papucunu dama atanız
okul radyosunu dinlemeden okula gitmiyorduk
cuma halk hikayeleriyle duygulanıp seviniyorduk
çocuk saatini kaçırmıyor çok seviyorduk
radyo evimizin baş köşesinde dururdu sessiz sessiz
onunla dünyayı gezerdik adeta pasaportsuz vizesiz
babamız ajansı dinlerken çocuklar susun derdi
annemiz yemek yaparken Ayşe Tunalı’yı dinlerdi...

Zaman öyle değişti ki artık cep telefonlarından
dünyanın bütün radyoları dinlenebiliyor hep bir yandan
geçiyoruz hepimiz sırayla değişip gelişen zamanlardan
görmeden dinlemenin büyüsü kaybolsa da hâlâ
canımız her sıkıldığında uzanıveriyor elimiz sadık dost radyoya
bizim yaşıtlarımız hatırlar yılbaşında gecenin tam ortasında
Zeki Müren’i beklerdik yeni seneyi kutlasın diye
nefesimizi tutarak dinlerdik kavuşma heyecanı duyar gibi sevgiliye...

Sabahları yurttan sesler korosu sabahın seherinde ötüyor kuşlar derdi
bahçelerimizdeki kuşlar da onlara eşlik ederlerdi
folluktan alırdık sıcacık yumurtaları,tereyağımızı kendimiz yapardık
annemiz kurardı salamurayı turşuyu,bağ yaprağını
pekmezi kuşburnu pelverini,özledim pestili kömeyi köfteri
rüya gibi geldi geçti o güzelim yıllardan geriye kalmadı ses
soba üstünde kestane kuzinede cevizli kek külde patates
leylaklar açardı mis kokulu,zambaklar koklayınca boyardı burunu
anneler anne gibi babalar baba gibiydi öğretmenler ciddiydi...

Çok laf var anlatacak lakin okuyan belki de bıkacak usanacak
yeşil dallardan desteler,kuru fasulyelere torba dikerdi anneler
süt tozu sarı yağlı ekmek dağıtılırdı okullarda beslenme saatinde
ben ineğimizin tereyağını götürmüştüm okula bir de
çöpe atıvermiştim mis gibi yağı dağıtıldığını görünce çocuk aklı işte
artık çocuklar sütü market yumurtayı fabrika yapıyor zannediyor
doğal süt kokuyor diye yemiyor doğal peynire dudak büküyor
radyo devri geldi geçti fakat yine de radyo eski dost bize
televizyon ahmak kutusu deniliyor radyo teselli radyo umut radyo neşe...



Gülhan Çeliktaş


Paylaş:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiiri Değerlendirin
 

Topluluk Puanları (1)

1.0

100% (1)

Yeniden Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Yeniden şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Yeniden şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Bu şiire henüz yorum yazılmamış.
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL