2
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
698
Okunma
Eylülün saçlarından bir yaprak daha düşer,
Suyun hüzünlü gölgesine,
Toprağa akar yaşam,
Bilmezsin.
Yorgun bir öpüş konar,yüreğimin ucuna
Sus payı, titrek ve masum.
An ki dilin kemiği olsa kırılır,
Kanar dudaklarda hercai ıslık.
Say ki ! ben bir türküyüm,
Düşüyorum çığlık çığlık.
Kangren bir türküm var,
Kanıyor yüreğimin akaklarından.
Ehlileştirilmiş sancılarım var bir de,
Rüzgarın kirli suratına astığım.
Dudaklarından şarabi bir gülüş değer güne,
Ruhuma d’okunur yağmurlu saçların.
Islak ve yeşil hüzünle ilmek ilmek,
S/an’ki ağzımın şelalesine dökülüyorsun.
Yapma,
ö l ü r s ü n
5.0
100% (2)
Cevap Yaz