Bu eser, Nakşibendî Tarîkati’nemensûb olup Şeyhu’l-Ekber Muhyiddînİbnü’l-Arabî’nin fikirlerinin iyi bir ta‘k?bcisi ve şârihi olan AbdurrahmânCâmî’nin, vücûd ve vahdet-i vücûd meselelerini ele aldığı eserlerinden biridir. Eserlerinin büyük bir yekûnu manzûm olan müellifin, kendi nazmını şerh etmesiyle vücûd bulan bu eser, onun sâirmanzûmlarında hangi teşbîh ya da mazmunla neyi kasdettiğine ışık tutuyor olması açısından pek mühimdir. Eserde temel olarak; Vâcibu’l-Vücûd, mevcûdâtın dereceleri, Hak Teâlâ için kullanılan “vücûd” ile kasdedilenin ne olduğu, vücûdunhak?kati, vahdet-i vücûd, vücûd mertebeleri, vâcib ve mümkin varlıkların tanım ve farkları gibi Tasavvuf’undak?kmes’eleleri ile Kelimât-ı Kudsiyye (Nakşibendî Tarîkati'ninonbiresâsı), -anlaşılması kolay bir üslûbla- şerh ve îzâh edilmiştir. Elinizdeki çalışmanın ehemmiyetli taraflarından biri de onun, Şerh-i Rubâiyyât’ın ilk ve tek Türkçe tercümesi olmasıdır.