Yaşattığın kadar yaşarsın bu fânide,
ömür, kirpik ucunda titreyen bir nefes.
Geliş, gidişe bırakılmış bir selâm;
insan doğar, ölümde tamamlanır.

Nefis bir gölgedir, ışıkla şekil değiştirir;
günler avuçtan kum gibi dökülür.
Dün küle, yarın dumana karışır;
insan, kendinden habersiz göçer.

Yalan susarsa hakikat konuşur;
aradığın, bazen yine sensindir.
Gönül, duanın sessiz kanadında;
hakikat, nefsin ardında gizlidir.

Düşmek, bazen yoldan değil,
bildiklerini unutmaktan gelir.
Korku, hakikati bilip kaçmaktır;
cesaret, secde eden kalpte büyür.

Görmeden görmek, imanın sırrıdır;
hakikat gözde değil, kalptedir.
Samimiyet gösterişte değil,
Rabb’e dönen gizli nefestedir.

Kalk, yüzünü hakikate çevir;
sabır, gecenin içindeki seherdir.
Yol yürüyeni taşır elbet;
istikamet, teslim olanı diriltir.

Âşık, yârini Hak için sevendir;
sevda samimiyetse ibadettir.
İnsan, Rabb’ine yaklaştıkça
kendine kavuşur.

Gören için bir teslimiyettir;
çünkü hakikate teslim olan gönül,
en sonunda kendi hakikatinde secdeyle buluşur.

Taha Bilal Mustafa Kekeç