Daha mı güzel diyorum bazen sensizlik
ardından hece hece şiirler dokundurmak boş kağıda
içine özlemleri serpiştirmek çiçek gibi
daha mı güzel bu hayat sensiz
yoksa acı çekmeye olan meyilimiz mi beni buna zorlayan
ne güzel şey bilsen ardından şiirler yazmak
her bir derdi kalemle bu sayfalara kazımak..



Hani döneceğini bilsem sorun değil de
kağıdı ağlatan dönmeyeceğini bilmesi sanırım
falları kapatıyorum serbest şiirlerimin üstüne
içinden çıkan hep gelmeyecek vuslata el sallamak
neden diye sormak geçmiyor bile içimden
işte öyle lafını öyle knıksadım ki
işte öyle deyip geçiyorum bende.



Hüzün dediğiniz de nedir ki
boş odanın penceresine başı dayayıp
ufka dikmektir belki de dolu dolu gözleri
gece yıldızlara selam çakıp çaktırmadan
gördünüz mü o’nu diye fısıldamaktır buğu kaplayan camdan
ne kendinize
ne başkasına itiraf edemezsiniz bekleyişlerinizi
sadece,
sadece susarsınız yüreğinizi elinizle kapatarak
ve yeni bir güne başlarsınız
o’nun yokluğuna yalpalayarak.


Ayvazım DENİZ