Rüzgâr taşıyor kırık sancakların gölgesini,
Taşlara kazınmış dualar gibi...
Bir milletin nabzı vuruyor gecenin bağrında
Ve gök hâlâ atların nefesini hatırlıyor.

Kılıç pas tutmazdı biz de,
Kanla bilenirdi yeminler.
Bozkırın alnına sürülen ay ışığıydık,
Geceye diz çöktüren son hükümlerde.

Çöken her surun altında
Bir yiğidin adı küle dönüştü,
Fakat küllerin içinden yürüdü yine
Demir gözlü unutulmuş ordular.

Dombra sustu bir an...
Sonra göğün damarlarından aktı sesi,
Sanki Tengri eski bir savaşçının
Kaburgasında yeniden nefes aldı.

Ey zaman!
Bizi mezarlarda arama artık,
Biz toprağın altında değil;
Fırtınanın içindeyiz.

Davullar vurdukça
Şafak kana boyanır.
Çünkü ölümsüz milletler,
Yalnızca küllerinden doğar!

Yürü!
Kırılmış taçların içinden...
Yürü!
Yanmış tahtların külleriyle...

Göğü yaran o kızıl tuğ,
Hâlâ bizim adımıza dalgalanır!
Bir imparatorluk ölse bile
Ruhu asla diz çökmez!

Haykır!
Dağlar işitsin adını...
Haykır!
Tarih yeniden uyansın...

Biz geçersek ardımızdan
Demirden destanlar yürür!
Çünkü biz,
Ölümün bile susturamadığı milletiz!

Gece çöktü harabelerin omzuna,
Minareler küskün bir dua gibi.
Ay, parçalanmış miğferlerde
Yetim bir hükümdar gibi titredi.

Bin yıllık at nalı sesleri,
Toprağın hafızasında hâlâ diri.
Her yankıda başka bir şehidin,
Sessiz vasiyeti gizli...

Ve uzaklarda,
Taiko davulları gibi çarpıyor kader;
Sanki her darbe,
Bir çağın tabutuna indiriliyor.

Biz yenilmedik
Sadece tarihin derin yaralarına gömüldük,
Çünkü bazı milletler ölmez;
Yalnızca efsaneye dönüşür.

Ey göğün son kartalları,
Kanatlarınızı unutmayın;
Çünkü çocuklar bir gün,
Bu küllerin içinden bir güneş arayacak.

Ve o gün geldiğinde
Bizim adımız
Rüzgârın içindeki savaş duası olacak...

Kalk!
Kader yeniden yazılıyor...
Kalk!
Demir yeniden dövülüyor...

Çünkü tarih uyumaz!
Çünkü sancak düşmez!
Çünkü bir milletin ruhu,
Toprakla gömülmez...

Göğün altında son kez,
Bin savaşçının sesi yükselir:
“Biz küllerden doğanlarız...
Ve sonsuza dek yürürüz!”

Atların gölgesi geçti ufuktan...
Ama nal sesleri hâlâ duyuluyor...

HABİB YILDIRIM / BÂİN-İ ADLÎ
(29 Mayıs 2026)