Yine geldi ilkbahar, açtı mor menekşeler!
Zümrüt gibi yeşerdi, şenlendi tüm köşeler!
Canlandı bütün doğa, canlandı kuru dallar;
Çınarlar yeşillendi, yeşillendi meşeler...

Bademler çiçek açmış, tüm dalları kar gibi!
Erikleri sormayın, beyaz tenli yâr gibi!
Nergizler, mimozalar, ıhlamur kokuları;
Kirazlar sere serpe, özlenen bahar gibi...

Menekşe mor, zambak mor, Hercailerde renkler!
Sümbüller boynun eğmiş, lâlelerde ahenkler!
Kaplamış asumanı, iğdelerin kokusu;
Gökkuşağında ne var, güllerde aynı renkler...

Kardan beyaz şebboylar, yarabbi ne kadar saf!
Güllerde taç yapraklar, sanki misal-i mushaf!
On bir ay bekleyip de açan şu ortancalar;
Canımdan can koparır, n’olursunuz az insaf...

Tarlalar ak süt gibi, papatyalarla dolu!
Gelincikler kan dökmüş, kızartmış sağı, solu!
Yaseminler dillenmiş, akşam sefalarıyla;
Mis gibi kokuları kaplamış bütün yolu...

Hanımelleri sarkmış, çelenleri kaplamış!
Sarmaşıklar duvara çivisini saplamış!
Begonvil, tere yağdan sanki kıl çeker gibi;
Taç olmuş kapılara, nasıl da hesaplamış…

Erguvanlar dallardan, ıtırını saçarken!
Leylâklar mest ediyor, yakınından geçerken!
Dillerde bin nağme var, bahardan teraneler;
Haydi sus da göreyim, akasyalar açarken...

Antalya-2007
Halil Şakir Taşçıoğlu

"BİZİM ELLER KİTABI" doğa manzaraları bölümünden.
________________ ilkbaharı özledim, siz özlemediniz mi?