Bir tren içindeyim kör gece lambaları
Günün geç saatleri yüklü göz kapakları

Hızla geçiyor camdan şehir ve boş sokaklar
Bir iki sarı taksi bol ışıklı dükkanlar

Grup halinde ve ya tek yürüyen insanlar
Şehrin yoğun bölgesi ihtimal ki buralar.

Süratle değişirken camdaki görüntüler
Tenhalaşır sokaklar uykuda sisli semtler

Derin bir metal sesi yavaşlarken vagonlar
Aynı ritm melodi gibi ağırlaşarak
Arada makasları paldır küldür aşarak
Biraz daha yavaşlar ve hatta artık durur

Ara ara düdükler ve metalik sert sesler
Biraz daha sussalar sessiz çekip gitseler

Tam dalarken aynı ses tekerlekleri salar
Gövde irkilir birden o bildik ritmi çalar

Uykuya olan özlem içimde büyüyerek
Ne zaman dalacağım ki acaba diyerek

Tekrar ıssız bir yerde durup da beklemeler
Hiçbir şey yokmuş gibi kalkıp tekrar gitmeler
Karanlık kaplanıyor şehir bitince her yer

Bütün camlarda artık vagon iç yansıması
Bazen anlık bozsa da bir kaç sokak lambası

Önde konuşan yolcu artık yorulmuş susmuş
Yanda oturan çocuk ona doğru sokulmuş

Çaprazdaki yolcular hala bir şeyler yiyor
Baba elma soyuyor anne sarma arıyor

Arkada oturan genç adeta ziyaretçi
Kulaklıklarla direkt bağlanmış geçmiş içi

Bir laptop harıl harıl brifing hazırlıyor
Sahibi kendisini ofisinde sanıyor

Kondüktör dolaşıyor koltuklar arasında
Güneş bakır renginde doğuşu esnasında

Alpsln 5390
191254 EYL 24