5
Yorum
23
Beğeni
5,0
Puan
237
Okunma
Sessizleşir adımların taşlarda kalan sesi,
Gölgeler uzar; susar yorgun kaldırımlar.
Zaman çöker yavaşça kalbin kıyılarına,
Gün, avuçlarından süzülür ince bir sızıyla.
Ufukta erir renkler, morla kül arasında,
Yorgun bir ışık titrer son dalların ucunda.
Akşam, sessizliğini serer yeryüzüne;
Gün, kapıya dayanır tükenen son nefesiyle.
Ay büyür, keder gibi pencere kenarlarında,
Yıldızlar yorgun düşer söylenmemiş sözlere.
Gece, eski bir mektup gibi katlanır ellerime,
Özlemin, suskun bir mühür vurur yüreğime.
5.0
100% (10)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
