Başkalarında görüp beğenmediğim
her ne var ise bende de var
zülfiyare dokundumsa affedin
ara sıra büyük büyük laflar ederim
büyük büyük hata kusur bende de var

öğüt vermek ne haddime
öğüt almak isterim kundaktaki bebeden
alıp da veremediğim kendimlen
düzgün Türkçe konuşmayı bilemem

eğri büğrü yalan yanlış bende de var
yükseklerden atar belki de dilim
bir garibe erişmiyor ki elim
oturduğum yerden ahkam keserim
hayalleri savurup durmak bende de var

yüksek ahlaklı insanlar tanıdım fazilet timsali
ömrü boyunca hiç sapmamış dengeli mi dengeli
onlar yargılamayı seviyorlar çünkü yargılanmamışlar...

yaşadıkça gördüm ki insan günah işlermiş
ve günahlarıyla birlikte yaşamaya devam edermiş
en büyük ceza ölememekmiş
dünyanın en ağır işlerini yapar edermiş de
insan pişmanlığın yükünü taşıyamazmış...

insanların arkasından konuşulması ne kötü
doğru bile olsa neden yapılır ki bu insanlar
hiç mi hata yapmaz habire başkasını yargılar
yargıladığı kişi gerçekten yalancı da olsa üzülüyorum
bilmiyorum ki neden böylesine kötü hissediyorum...

ben dengesizleri daha çok sevdim sanki
günahkarları yoldan çıkanları ve düşenleri
Allah’a teslim ettim kötülüğe sürükleyenleri

doğdum doğalı insanı hayvanı çiçeği sevdim
bir yüce amacım olsun yardım edeyim derdim
olmadı olamadı ne yazık çıkamadım kabuğumdan
kimbilir belki de uzaklaştım fıtratımdan çoğu zaman

bakın bir çocuğun yüzüne dikkatlice takip edin
en çok ne ile meşgul vaktini neyle dolduruyor
işte odur onun hayat oyunundaki rolü
siz belirlemeyin o seçsin kendi rolünü...

özür diliyorum tüm insanlıktan
ayrılıp giderken bir gün aranızdan
kalbim pişmanlıklarla dolu olacak
bir fidan bile dikemeden hayat duracak

tanıyan tanımayan her kim var ise
yazdıklarımı okuyan herkese
haklarımı helal ediyorum ben
hakkınızı helal etmenizi dilerim sizden

Başkalarında tenkit ettiğim
her ne var ise hepsi bende var
bunu bilirim bunu söylerim
insanım aciz bir kulum mahşere kadar...