söz hatalıdır çoğu
dil sonraya hep makyajlı taze
düşünmez insan söyler
şükür cennet ve cehennem hesapsız yüksekte
saklanacağız yağmurdan
açmasın diyerek
bir günah yüzlerin çatlağından

ayak boyunu hatırlıyorum
dudaklarına yolculuk
dünyalı egemenler yukarıda
yukarıdan geliyor çok şey
saçlarını savuran rüzgarların basamağında
gri çocukları
siyah ve beyazın
su ve toprak aynı kapta
aslımızı anımsatmayan
yabanıl bir güneşin mızrak boyunda sofrası
yaralanıp geliyor mizacı törpülenmiş her tutku
seni sevsem de

sevmek, tabldotu doyurmayan algısal duyum
bir ölüm sarılmadan doğmaya ağlamaklı
kabımdan şikayetçiyim bazı
sızdırmayan kabuğumdan
kaplumbağalar gezeğeninde çıplak koşu ağaçlar
sonralı bir hatıratın
şimdiye tutkallı kırmızısı
dudak dokundursam
yıldızlı gecede yaprağından

kanatları sökülmüş değirmenin önceye beyazlığı
yukarıya çoğu düşünce merdivensiz
yukarıdan değil yarım avuçla
yukarı baktıkça uzağı görmekte zorlanmak perdeleri
elele tutuşmuş iki kızıllığın ortası
çimen açan bir bağdaşda
gece ve gündüzün
sarhoş bağrından, o zamana