3
Yorum
48
Beğeni
0,0
Puan
1837
Okunma
az uğrayıp gitmeyendiniz
kolonları çöken kadim daralma
geniş bir nefes arıyor şu an
biz seni göğsünden öpmedik
göbek adını da sormadık
yıkıntıların yarınında kendilerini ararken anneler
çatılar avuç yasladı toprak yüzleriyle
denizin ilk adımına
sevmedik bir başağı değirmen kanadında
çaputlar rengini saklar çoğu
boyu uzayan rüzgara
çoğu eşya aralığı duyulmayana seslenmek
parmakların karışı kadar aralık
ne kadar iyi insanlardır
tünellerini bedenlerine durmadan kazanlar
dua edelim sözler ölmeden
çok yaşayacak yine
nefretten yağan damlalar
-ş
Cevap Yaz