Yaşamında öteki kişilere ulaşabildiğin anlar, bir ormandaki kuş ötüşleri gibi olacak... Uzaklardan gelip geçerken, kısacık bir süre yapraklarda yankılanacaklar o kadar. Orman bütün sessizliğiyle yine yalnız duracak orada... I.KANT [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM
Şiir Puan
1 2 3 4 5
 

10 10 1
Toplam: 5.0 puan
1 kişi puan vermiş.


Şiir Bilgi
15.4.2019 tarihinde eklendi.
73 çoğul gösterim
76 tekil gösterim
0 yorum
4 kişi beğendi.
Portfolyo: Genel
Şiiri Beğenenler
En son eklediği şiirler

Gönye


Ben bu yaşa geldim,
hiç yakalayamadım kendi gölgemi.
Oysa ruhsuz duran eşyaların gölgelerinde
serinlemiştim bir zamanlar.
Sanırım insan, kendi gölgesinde
gölgelenemiyor hiçbir acıya.
Halbuki, ne zaman bakınsam etrafıma
hep gölge görüyordum.
Galiba insan, hiçliğe ulaşınca gölgeden
başka bir şey göremiyor.

Bugün cumartesi ve akşamların,
yarasayı andıran iç sesi diyor ki:
-gölgeyi bulmak istiyorsan güneşi görmek zorundasın.
Yanılıyorum, vallahi yanılıyorum.
Akşamın bile iç sesi varken,
ben neden iç sesimi bastırıyorum.
Bir göl kenarında geceye inerken sesimin gölgesi,
mayına basmış gibi titriyor.
Hiçbir şey istemiyorum!
Ama neden istemiyorum? bilmiyorum.
Acaba önceden çok mu istedim de şimdi istemiyorum.
Bunu nasıl anlamalıyım, bilmiyorum.
Acaba hevesim mi kaçtı?
Sahi, insanın bir hevesinin yerine gelebilmesi için
kaç ihtimallerin kaçması gerek?

Kusmak istiyorum.
Yoksa bu içimdeki beni zehirleyecek.
Uyumak istiyorum.
Yoksa bu içimdeki susmayacak.
İçlik mi, yoksa hiçlik mi? bilmiyorum.
Düşünüyorum uzun uzun.
Acaba bir gölgenin kaç yönü olabilir bu dünyada?
Sağım ve solum ya da önüm ve arkam.
Oysa gölge benim içimde.
Evet, şimdi buldum. Bu bir iç yön.
Dışıma doğru adım atarken,
içime doğru yürüyordum ben hep.
İşte bundandır beni bulamamanızın nedeni.
Ve elimde bir gönye,
ölçüyorum kalbimin üçgenlerini…

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.




adım ben benim bir doğru gibi gölge görmek hiçlik nasıl şimdi ve yaşa zaman
 Yorumlar
Bu şiire henüz yorum yazılmamış.


Gönye şiirine yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Üye ol Şifremi Unuttum