Gülüm Çamlısoy
2337 şiiri ve 1814 yazısı kayıtlı Takip Et

Ve sustum



VE SUSTUM

Zinhar kefildim ve ziyadesiyle mesut: bir hücrenin son kırıntıları idi mevcut kılan özlemi, neşeyi ve sevinci.
Kolluk kuvvetlerinden kaçamadığım ve koruyup kolladığım asaletin belki de son temsilcisi yürüdüğüm yoldan da geri dönüş yok iken bir bilinmezin mealine saplandım.
Göğsümde saklıydı özüm.
Nevri dönen mevsimin ruhuna kefildim.
Edindiğim makam sahi neyin nesiydi?
Ne yeis ne beis:
Ben bu benliğin tek reisiydim ve şahidim de tek; içtiğim su duru ve yediğim her lokma helal.
Sözcüklere kat çıktım ve ihbar ettim içimdeki suçluyu: bir içimlik değildi ne aşk ne şiir ne de yalnızlık ve vuku bulan sinsi bir sisin içinde kayboldum tıpkı sevdalı şehir İstanbul gibi.
Ben İstanbul’dum ve her yeri karıncalanan.
Ben ruhuydum gizemin bazen salkım söğüt gezip dolanan.
Haritasını çıkarmışlardı hem şehrin ve her yeri kırmızı her yeri yaralı en çok da çöken omuzlarında yıllanan mevsimler gibi bir yılkı atının attığı çifte belki de ve işte yazamadığım onlarca methiye ne de olsa yetimin başını okşayan Peygamber Efendim idi tek rol modelim.
Düştüm yola çünkü bir kez başımı koymuştum neyim var neyim yoksa.
Ben var mıydım peki?
Ya da varacak mıydım o izafi mutluluğa?
Tabanları yanıyordu şehrin ve ben huzuru anıyordum: ne dünümde mevcut ne de günüme tapındığım ben ılgıt bir heceydim, kasıp kavuran duygularla hemhal.
Sözlüğümde saklıydı ismim.
İsmimde saklıydı kaderim.
Kaderimde saklıydı kederim.
Ve matem.
Ve meltem.
Ve mahrem.
D/okunulmazlığım vardı hem üstelik babadan yadigâr: ah, evet bir de köstekli saat ama çalışmayan ama günde iki kere doğru zamanı fısıldayan.
Bir beynim vardı ki.
Bir de ruhum.
Bir de sefil yüreğim.
Aralıksız çalışan benliğim asla ödün vermeyen asla hibe etmeyen varlığını asla haz etmediğim yalan ve dolan ve hatırına dostlarımın ve tüm sevdiklerimin kocaman bir de yara bandı koymuştum hayata.
Fısıldayan hayaletler saklıydı ve ruh illa ki teyakkuzda.
Mademki yüzü gözü açılmamıştı içimdeki çocuğun ben nasıl oluyor da dik durabiliyordum hayatta?
Elbet su götürmez gerçekler ve içimde saklı yuvam aslında menşei inanç olan bir mevsim üstelik yaprakları dökülmeyen ama dikenlerinden mustarip.
Kefildim iyi niyetime.
Kefildim sözüme.
Kefildim asaletine sözcüklerin.
Sözcüklerden bir yol yaptım sonra köprü sonra bir direk ve tepesine çıktım evrenin nihayetinde dokunmuştum rahmete.
Öncemde dökülen yapraklar ve saçıma doğan gece elbet geceye doğan binlerce hurafe oysaki inancıma ve kaderime sadıktım ve kederin iz düşümünde mutlu olmayı başarabiliyordum da kendimce.
Resmi yoktu mevsimin.
Mevsimin bir dili yoktu.
Dili zehirli olmamalıydı insanlığın ve güzelliğin.
Güzellik neydi peki ve göze güzel görünen?
Gözü kalan kimse gözümden düşen yaşa da yasa da kefildim.
Nazarın indinde nazar eyledim içimdeki mevsime.
Azat etmekse hüznü basiretim bağlanmıştı bir kere ama dert etmedim çünkü kaderin derdine de verilecek dermana da kefildin elbet devasa bir inanç büyüdükçe büyüyen.
Gözümde büyüyendi sadece İlahi Aşk ve tapındığım Rabbim ve yaratılanı da sevdiğim Yaratandan dolayı.
Vakit geçti ya da erken.
Kim geçtiyse içimden.
Belki de sadece bendim kendimden geçen.
Güz uzadı gece kısaldı bir arpa boyu yol almak adına direndim ve dayandım ve hep sevgiyi ve umudu dayattım.
İmanda saklıydı umut: bunu öğrendim.
Yasın da meali iken unutmak en çok unutulan bendim.
Umuduna sadık kalan da.
Sözümün eriydim ve direncim kırılsa da aldım gücümü Rabbimden: her çelmede düştüm: her düştüğümde kalktım.
Bir renktim.
En çok da rengârenk bir seyyah çiçek.
Pembeydim önce sonra kan kırmızısı sonra sarı sonra…
Nihayetinde gökkuşağı ile sözlendim ve ruhumu astım bulutlara ve ufka diktim gözlerimi.
Ben çoktan susmuştum ve yaslandım sadece dağıma: dağımın tepesinde uçuşan kuşlar ise sözcüklerimdi.
Ben şiirdim.
Ben yazgıydım.
Ben bir çiçekten öte doğaya âşık bir kelebek ve kanatlarıma dokunamazdı kimse ve beni tek koruyan tek kollayan…
Yaşlarıma eşlik eden rahmetti ve kıyama durduğum her acıda şiir şiir açtım kendime yarattığım cennette uçmanın güzelliği ile kondum bir bir yüreklere.
Tek yürektim evrenle.
Tek yürek Rabbimle.
Tekdüze olmayan ruhuma kefil olan mademki Rabbim idi.
Ve koştum ve koştum ve…
Uzanabildiğim kadar uzandım ve yumdum gözlerimi ve sustum çünkü içimden geçeni bilen biri vardı.


Beğen

Gülüm Çamlısoy
Kayıt Tarihi:27 Kasım 2020 Cuma 17:54:24

VE SUSTUM YAZISI'NA YORUM YAP
"VE SUSTUM" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR

Okuduğunuz yorum yazar tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
Hüznümün Hüznü
28 Kasım 2020 Cumartesi 16:41:01
Senin yazılarını severek okuyorum,yazdığın her cümlede ki maneviyatı anlıyorum ve güzel kardeşim,iyi ki yazıyorsun,iyi ki okuyorum yazılarını.Canı gönül den tebrik ederim.
Her kuş kendi cinsi ile uçar mış,bende benim yüreğim e uygun yazıları okuyorum.sevgilerimle

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy Yazının sahibi 28 Kasım 2020 Cumartesi 17:23:06
Çok çok teşekkür ederim.
Yüreğinize selam olsun.
İnancın seyrinde her şey herkes anlamlı umuda dair.
Sevgiden öte yol yok ki ve paylaşmanın güzelliği.
Var olun canım arkadaşım..

Güzel yüreğiniz dert görmesin asla.

İyi akşamlar diliyorum.

Sevgimle ve sevgimle ve sevgimle...
saf şiir
27 Kasım 2020 Cuma 18:15:59
Etkileyici, beğeniyle okuduğum güzel bir yazıydı. Kutluyorum Kardeşim. Selam ve duayla…

saf şiir tarafından 27.11.2020 18:16:32 zamanında düzenlenmiştir.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy Yazının sahibi 27 Kasım 2020 Cuma 18:18:09
Sağ olun var olun ağabeyim.
Bir ömür olduğu gibi...

Selam ve dua ile
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.