Bir kaç kelam söz niçin, örseliyor beynimi
Bu gece akrep olmuş, sokmak istiyor beni
Bu gün kurşuna dizdim, aynalarda aynımı
İbrahim’den kalan od, yakmak istiyor beni


Ne hezeyan ne isyan, O yara müptelayım
Nefis denen düşmanın başında ki belayım
Ölmeden önce ölmüş, ruhlar için selayım!
Mecnun çöle yaş diye, ekmek istiyor beni


Ademiyet mührüyle, mühürlenmiş biriyim
Hak hidayet eylemiş, mahirlenmiş biriyim
Mahkumiyet zehriyle, zehirlenmiş biriyim
Dağdan ala cüce dev, yıkmak istiyor beni


Ruhum savaş meydanı bedenim asi asker
Emri verenden almış O’nun emriyle çöker
Sabaha çeyrek kala, bir sesle şafak söker
Kim nedensiz hesaba çekmek istiyor beni


İnşirah membaından, yudumlandıkça nuru
Bir’de berkemal olup O’nda buldum onuru
Ben yoğurup pişirdim, mayası yok hamuru
Düzen mengene olmuş sıkmak istiyor beni


Fezleke hazırlanmış savcı kayıp hakim yok
Mahkeme sona erdi, dava bitti hüküm yok
Başım gövdeme ağır, daha ağır yüküm yok
Aşk Mansur’un darına, çakmak istiyor beni


TEMEL ATA...HENDEK...EKİM...2013