Şöhret, kazanmak zorunda olduğumuz bir şeydir; şeref, kaybetmemek zorunda olduğumuz bir şey. SCHOPENHAUER [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM
Şiir Puan
1 2 3 4 5
 

4 10 1
Toplam: 0.0 puan
0 kişi puan vermiş.


Şiir Bilgi
5.12.2006 tarihinde eklendi.
554 çoğul gösterim
608 tekil gösterim
3 yorum
0 kişi beğendi.
Portfolyo: Genel
En son eklediği şiirler

Son bir gündü


Son bir gündü sonbahardan arta kalan;
Uçuk mavisiyle pazartesi
Ve güneyden uçup gelen yeller
Son yaprakların tutarlarken kollarından,
Yolları kapladı bulutlar İstanbul da.

Şehrin duyduğu özlem,
Böyle bir günün doğumunda kabardı işte
Düşen damlalar birden imrendiler kozalaklara,
Ardından sarıldı yollar sarısıyla düşen yapraklara
Gölgeler büyüdü ve örtündü bu şehir yeniden

Kuşların çığlıkları altında,
Ne bir uğultu kaldı kentte, ne bir gözyaşı
Hayatlar olduğu gibi
Büründüler en saf hallerine damlalar altında,
Sessizliği ve güzelliği buldular biraz daha gördüklerinin ardında

Apartmanın ikinci katından aydınlık göründü ışıklar.
Öksüzlüğünü dilenciyle paylaşan, otobüs bekleyen durak
Söğüt ağacından kopmuş bir elma kadar yaprak
Ve örtüyor aydınlığı, gecenin huzurunda İstanbullular

Sarı yandı ışıklar, İstanbul renk körlüğünün ortasında
boğuldu rüzgarlar camekanla yorganımın arasında
söğüdün serpilen hayatlarından bir renk düştü öteye
tek tek yandı çağın karanlığı İstanbul da

ne darbeler ne de rötuşlar anlatır sarıyı İstanbul’a
yorganı iliştirirken garp ayazının tokadına
silkindi söğüt üzerinden yeşili atarak
Toprak şahit oldu bu kapanışa bu serenada, İstanbul’a

Ne kaldı ki o günden, arta kalan
Bir karmaşa içinde geçen hayatlarımıza
Belki azıcık huzur ve manzara
Nitekim her yalnız düştüğünde hayatlar
Bir kez daha,
Nerede ve nasıl olduğumuzu hatırlatan
kimse kalmadı doğadan başka.



(bu şiir farklı bir proje için hazırladığım kesip kırptığım bir haldedir, uyuyor istanbul şiirinin tamamı içinde var ona 3-4 kıta eklenmiş halidir. Saygılar)
burak balkaya (burakb)
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.


 Yorumlar
 samiarslan
 
5 Aralık 2006 Salı 13:14:01
güzel çalışma

sıkmıyor


tebrikler hoşçaka
 zeki çelik
 
5 Aralık 2006 Salı 12:54:01



üyeler
böyle güzel şiirleri okuyamamakla çok şeyler kaybettiğin farkında bile değiller.


beğenim çok

 iyimser
 
5 Aralık 2006 Salı 02:13:22
yüreğinize sağlık sayın Balkaya güzel bir çalışma kutlarım saygılar.


Son bir gündü şiirine yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Üye ol Şifremi Unuttum