Nereden başlasam
Öğle vakti gibi söylediğin harfler
Gölgesi kısa
Mandalina kabukları misali
Kıvrılmaya meydan okuyorlar
Renklerden renk seçerek
Siyahın en koyusunda can buluyorlar

Nereden başlasam
Dokunduğun şeyler,
Büyü gibi galaksinin bir ucunda
kayan yıldızlarla yarışıyorlar tek tek
Bir dilek tut, bir dilek daha

Nereden başlasam,
Hesapsızca bakışların
Bir iç savaş patlatır korkusuyla
Teyakkuzdayım
Güpegündüz çölün ortasında
Uçsuz bir sarılık, uçsuz bir pastel hissiyatı
Sonbaharı daha iyi anlayarak…

Nereden başlasam
Elimde kalıyor.
Kulağının arkasına konan bir öpücük
Parmaklarına sızan bir kavrayış
Sonsuz bir sarılma çabası gülüşüne
ve gerçekleştiremediğimiz niceleri
Katlayıp berime koyuyorum
Geceyi sana katarak.

Ah nereden başladığının ne önemi var
Neredeyiz şimdi
Geceyi kaybettik
şafak sıkıntısı beride
Perdenin arkasında bekleyen bir hüzme ışık
Söylenemeyen bir şeylerin elçisi

Nefesinle tenim arasında bir fersah
Harflerin en tutsağı
Ve salt yalnızlığımızla, çırılçıplak
Bakmalı artık
Günün şafağına
Yek bir vücut, bileşik bir söz gibi…
Gök pastel
Gözlerin gece gibi zifiri kalmalı.

Ve
az ileride
İşte başladığımız yerin,
Zamanını biraz daha geri sararak
şekillenecek yastıklar
belki biraz buruk
biraz hüzünlü
sonbaharı daha iyi anlayarak.
-14-