asran
302 şiiri kayıtlı

Pabucumun kenarı

asran
  4,9 / 9 kişi ·1 beğenme · 13 yorum · 1633 okunma

Pabucumun kenarı


Şiirin hikayesini görmek için tıklayın


Seni çelmeci seni…

Mavi bisikletimin önüne her çıkışında

Dizim dirseklerim kan

Tengel tokmak yuvarlanıp döndüğümü

Kaç kere annemin çıkıştığını

Bilmedin…

“Çelmeci kesti yine önümü”

Desem de,

Üstüne iki çimcik yemeden

Üstelik ağlamadan dalamadım uykuma

Neydi zorun çocukluğumla

Mavi bisikletimde miydi gözün

Fırfır dönen rüzgar gülüm

Göze mi getirdi yoksa dizlerimi

Göster deyince annem işte orda dedim

Pencereden…

Göremedi ya seni

Sıra sıra sürmeli demir çelmeni

Çelmeci seni…

Ne zamandır biliyorum artık ismini

Cinsini, cibilliyetini ve yerini,

Mazgalgillerden çelmeci seni…



Şiiri Değerlendirin
 
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Pabucumun kenarı şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Pabucumun kenarı şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
atilla'dan
9 Ağustos 2011 Salı 13:20:43
:) çok güzeldi ...
Ceyda GÖRK
15 Mart 2011 Salı 02:44:27
ÇELMECİLER ....BİR ÖMÜR BOYU...
SEVGİ SELAM İLE...
AŞK DAİM OLSUN...
Dorukhan Işık , 5 puan verdi
16 Şubat 2011 Çarşamba 12:10:54
elmeci kesti yine önümü�

Desem de,

Üstüne iki çimcik yemeden

Üstelik ağlamadan dalamadım uykuma

Neydi zorun çocukluğumla

ne kadar hisli bir şiirdi.
mazinin şiirle buluştuğu nezih bir çalışma.
tebrikler sayın şair.
ramazan.efe
15 Şubat 2011 Salı 20:48:01
çocukluğa dönüş
acı anılarda
sağlıcakla kalın
celvet , 5 puan verdi
15 Şubat 2011 Salı 20:23:28
Maziye dair hoş bir gezinti oldu.Teşekkürler.
BANU ULUDAĞ , 5 puan verdi
15 Şubat 2011 Salı 15:57:37
Küçükken benim yerime erkek kardeşime bisiklet alınmıştı. E, erkek çocuk:) Canı istediğinde verirdi bana, binerdim:)
Sonra annem ben lisedeyken 2 tane -sanırım 8 vites- bisiklet almıştı hem kardeşime hem bana ama kendi de faydalanmıştı.
Canım annem o zaman öğrenişti bisiklete binmeyi hatta düşeceği zaman daha taksitlerini ödediği bisiklete bir şey olmasın diye düşer düşmez bisikleti üste alıyordu:))

keyifli ve çok güzel bir şiirdi. Nereden nerelere götürdü.

Tebrikler
Bu yoruma 3 cevap yazılmış.
Feyza Can
15 Şubat 2011 Salı 21:57:21
:)))

Banu annenin ellerinden opuyorum.

BANU ULUDAĞ
15 Şubat 2011 Salı 16:02:26
Tekerlekli paten! Hımmm.. Fikir iyi...))
Oynamaktan sıkılmayalım bence:)
Daha benim bisiklete binmeyi öğreteceğim 40 yaşında bir çocuk var yanımda:)))
Şiirin sahibiasran , şiirin sahibi
15 Şubat 2011 Salı 15:59:51
iyi ki yazılmış sahiden şiir. ne güzel hatıraları kopartıp geçmişten gülümsetti hepimizi. :))) hala bisiklet denen merette gözüm var ama bu ara tekerlekli paten kayabileceğim bi yer bulsam da işimi görür :)))) sahi bi gün oynamaktan sıkılır mıyım acep :)))
incidal
15 Şubat 2011 Salı 14:49:52
Geçmişten bir anıdan gelen öykü gibiydi.
Şiir olarak yorumlayamam ama zevkle okudum.
Selamlar
atilla durukan
15 Şubat 2011 Salı 14:28:49
çok güzel anlamlı ve hüzünlü sitem dolu yazıları yazan kalemi kularım elinizr saglık mükemmel
Selahattin YETGİN
15 Şubat 2011 Salı 09:35:44
Neydi zorun çocukluğumla

Mavi bisikletimde miydi gözün

Fırfır dönen rüzgar gülüm

Göze mi getirdi yoksa dizlerimi

Göster deyince annem işte orda dedim

Pencereden…

Göremedi ya seni

Sıra sıra sürmeli demir çelmeni

Çelmeci seni…

Ne zamandır biliyorum artık ismini

Cinsini, cibilliyetini ve yerini,

Mazgalgillerden çelmeci seni…



............

Kökünü kemiren hüzünlü düşünüşlerimizin polenleri savrulurken havada, tepemizdeki buluşma bulutları sınırsız yalnızlığımızın dualarıyla nemlenir ve yüreğimizin şafaklarına vuran güneş er geç bizi hüzzam uykularımızdan uyandırır. Işıltılara muhtaç utkularımızın satır aralarına tedirgin sarılışlarımızın mutluluk yaşları damlar. Karışırız az sonra krizlerle yağmalanan bir hayatın tam ortasına, yaşam sağanaklarının öylesine aktığı saçaklara gizlenir, ellerimizden kayıp giden sevgi tabutunu hırsla deşilmiş topraklara bir çırpıda ve gözlerimizdeki yaşlar kurumadan gömeriz.
Kutladım...
Aynur Engindeniz
15 Şubat 2011 Salı 08:25:33
Bisikletlerden nefret ederim. Nedeni var mı bilmiyorum. Yürüttüğüm en yakın ihtimal, erkek kardeşimin başka çocukların bisikletlerine mahzun gözlerle bakması sanırım. O yüzden düşenlere de pek acımadım doğrusu. Ee, onca bisikletsiz çocuğun ahı bir yerlerden çıkacak değil mi?

Sabah sabah çok şeye yorduğum şirin ve yüz güldüren bir şiirdi. Daha çok şiir okumalıyım diye de düşündüm.

Kutluyorum. Sevgiler ve saygılarla beraber.
Bu yoruma 2 cevap yazılmış.
Aynur Engindeniz
16 Şubat 2011 Çarşamba 10:13:20
Ben de -elimde değil-düşene hep gülmüşümdür. Düşen ben olsam bile katıla katıla gülerim önce, sonra üzülmeye başlarım:)
Sevgiler.
Şiirin sahibiasran , şiirin sahibi
15 Şubat 2011 Salı 10:05:55
Yazarken nasıl bitecek diye korktum ama okurken bende çok eğlendim doğrusu.

Benim de hiç bisikletim olmadı ama biraderin sünnet hediyesinden bahçeye uçma şerefine nail olanlardanım. Yinede düşene uçana uçupta yere çakılana üzülürüm ben yaaaa :)))
eşiktekiadam
15 Şubat 2011 Salı 01:06:17
benim hiç bisikletim olmadı.
ama korsan binişlerim çok olmuştu. :))
benim telden yaptığım bir kamyonum vardı.
direksiyonundan tekerlerine kadar teldendi.
hatırlamaya çalışıyorum, telden başka bir şeyi var mıydı diye...
yok.
tamamı ince ve kalın tellerdendi.
ama güzeldi.
yüreğinize sağlık sevgili "asran". bize neler hatırlattınız. :))
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibiasran , şiirin sahibi
15 Şubat 2011 Salı 08:12:13
Güzel zamanların çocuklarıydık.

İlaç kutularından evcilik oynamak için buzdolabı ocak yapardım bende. Şurup kutularından harika buzdolabı olurdu. Hala teneke kutu gördüğümde hiç bir işe yaramayacak olsa bile benim olsun isterim üstelik. :)))
Feyza Can , 5 puan verdi
15 Şubat 2011 Salı 00:22:35

yas 11 yer almanya stuttgart.
durakta otobus bekliyorum.kaldirima sifir duruyorum.
yanimdan 13,14 yaslarinda bisikletli bir cocuk gecerken bana bir osmanli tokati atti ki felegimi sasirdim:)
arkasindan bagiramadim bile.


cok sevimli geldi siiriniz
bana yedigim tokati hatirlatti nedense:))


sevgiler



Feyza Can tarafından 2/15/2011 12:31:47 AM zamanında düzenlenmiştir.
Bu yoruma 2 cevap yazılmış.
Feyza Can
15 Şubat 2011 Salı 00:46:14

tokatin siddetini ancak osmanli tokati dersem anlarsiniz diye oyle yazdim.
buradan bana o tokati atan sayin bisikletliye sesleniyorum izninizle;
NEDEN!
:)))

cocukluguma indiniz,bisikletli cocuklardan hep suphelenerek buyudum :)
bir alt yorumda bisikletle hasir ve nesir olan sevgili yoneticimizi tenzih ederek :))


sevgiler

Şiirin sahibiasran , şiirin sahibi
15 Şubat 2011 Salı 00:40:23
zincirleme anı kazasına sebep olan şiirle başlayan fırtınanın tüm müsebbibi hikayeci yönetim efenim. kendisi bir alt sıradan yorum bırakarak her zanlının yaptığı gibi olay mahallinde görünüp düş izlerini bırakmış ortaya. Fekat, stuttgart'ta osmanlı tokatı oldukça enteresandı doğrusu. Atalarımızın izlerini aşkettikleri tokatlarda görmesekte olurdu hani. :) sevgi bizden...
ANSIZIN
14 Şubat 2011 Pazartesi 23:52:14
:)

Küçükken bisikletimin tekerinin bu mangallara girip ağzımın burnumun kanadığını söylemicem elbette. O zamanlar anneme dediğim gibi anne kocaman kocaman adamlar beni dövdüüü

:)

Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibiasran , şiirin sahibi
14 Şubat 2011 Pazartesi 23:53:58
çelmeciiiii :))))

güzel hikayeydi ama romanını yazanda çıksın bi gün inşaallah. yaşlandık anca şiir çıkıyo burdan.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.