Yüreğine kalemine emeğinize ellerinize sağlık.değerli kalemin daim ve kaim olsun Ilhamin bol kalemin keskin olsun Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle esen kalin sayglar Selamlar yolluyorum

Kopuk bir aşkın hazin öyküsü... Üstadın kaleminden ilmek ilmek dökülmüş.>ama gerçek şu ki; sen olmadan yaşayacağım.

Saygılar selamlar

Güzel anlamlı bir çalışma olmuş tebrik ederim başarılarılarının devamını dilerim selam ve saygılarımla

MUHTESEM EMEKLERINIZE SAGLIK DEGERLI HOCAM SAGLIKLI MUTLU GUZEL GUNLERE SIIRLERE

Bir uçurumun kenarından boşluğa bırakılan o ilk andaki gibi; düşmek ile uçmak arasındaki o incecik, tekinsiz çizgide yatan en yalın, en net kabulleniş bu.
​Cennet ile cehennemin iç içe geçtiği, gökyüzünün karanlığa büründüğü o bilinmezde; insan artık suçlayacak başka bir yer aramaz. Her zerrede, her izde, her fırtınada o tek kişinin parmak izini görmek; yaşanmış olanın bütün yükünü üstlenmektir. Geçmişte söylenen o büyük sözleri, "sensiz yaşayamam" nidalarını geri almak bir yenilgi değil; aksine, hülyalardan uyanıp hakikatin soğuk yüzüyle sıklaşan bir helalleşmedir.
​Ölmek belki de kolay olandı; asıl cesaret, o sevgi olmadan da ayakta kalabilmeyi, fırtınanın ortasında gözyaşlarıyla yıkanıp kaçmayı bırakmayı seçmektir. "Senden sonra da yaşayacağım ve artık kaçmayacağım" demek; düşüşün bittiği, kanatların hakikate açıldığı o en muazzam kırılma noktasıdır.
​Kendi gökyüzünün karanlığında düşmekten korkmayan, kaçmayı bırakıp sensiz de yaşamayı seçen o dirençli ruha dair:
​Düşerken öğrendim uçmanın tadını,
Sildim gökyüzünden o eski adını.
Ölmek kolaydı da yaşamak kaldı;
Kaçmıyorum artık, aldım muradımı...

İnsanın yaşadığı kırgınlık ve hayal kırıklıkları karşısında suçu ve sorumluluğu karşı tarafa yükleyerek acı çekmeyi geride bırakması, geçmişin ve sevgisizliğin yükünden sıyrılarak kendi gücüyle yeniden hayata tutunma kararlılığıdır.kalemin daim olsun inşallah

Kayboluşun eşiğinde başlayıp kendi gücünü yeniden bulmaya varan bu şiirde, kırgınlığın içinden yükselen kararlılığı hissettim. Mehmet kardeşim, “düşerken / burası cehennem mi yoksa cennet mi / bilmiyorum” dizeleri, yaşanan sarsıntının insanı nasıl belirsizliğe sürüklediğini yalın ama etkili biçimde anlatıyor. “sen olmadan yaşayacağım / artık / kaçmayacağım” sözleri ise şiirin başındaki korkuyu tersine çevirerek güçlü bir uyanışa dönüştürüyor. Kutluyorum, kalbi selamlarımla.