Yüreğine sağlık...

Ruhumuza dokunan bu kıymetli şiiriniz için sizi tebrik ediyorum. Emeğinize ve yüreğinize sağlık. Kıymetli zamanınızdan vakit ayırırsanız sizde sayfamda misafir etmek isterim güzel insan.

İmgesel derinliği son derece yüksek, varoluşsal sancılar ile kişisel ve toplumsal hüznü harika sentezleyen bir şiir. Dize dize bir tahlilden ziyade, metnin bütününde öne çıkan temel temalar ve hissettirdikleri şöyle şekilleniyor:

Şiirin başında şah damarının seğirmesiyle insanlığın ortak günahlarına verilen bedensel tepki, doğanın (körfez, bulut, deniz, ay) çalkantısıyla birleşiyor. "Ayın Hû çekmesi" ve denizlerin mora boyanması, evrensel bir tasavvufi/mistik uyanışı ve şahlanışı simgeliyor.

​Suskun bir martının ruhunu giyinmek" dizesiyle şair, maddi varlığından soyutlanıp zamansızlığa ve içsel göğe ulaşıyor. Bu bölüm, şiirdeki en güçlü kanatlanma ve özgürleşme anı.

Şiirin kırılma noktası, "sizinle tanıştım" ifadesiyle başlıyor. Karşılaşılan kişi hem idealist (yüzü yıldızlara dönük) hem de kırılgan ve yorgun. Geleceğe dair pürüzsüz bir dünya umuduyla içsel bir hiçlik arasında salınan incelikli bir karakter çiziliyor

Elmanın paylaşılması imgesi, kadim bir mitolojik göndermeyle (ilk günah/yeryüzüne iniş) dünyadaki adaletsizlikle çakışıyor. Paylaşılan elmanın ardından "bir çocuğun öldürülmesi", kişisel aşktan veya bağdan çıkıp dünyanın sert ve acımasız gerçeğine (savaşlar, adaletsizlikler) toslamayı temsil ediyor.
​
Şiir, söylenenden çok söylenmeyene sığınılan nihai bir kabullenişle bitiyor. Neyin konuşması; hüznü, tasavvufi ağıdı ve çaresizliği temsil ederken, insan kelimelerinin tükenip yerini derin bir "suskunluğa" bırakması son noktayı koyuyor
.
​Kelime tercihleri, doğa motifleri ve yarattığı dramatik atmosferle okuyucuda uzun süre yankılanan, ağır ama bir o kadar da zarif bir metin.