İçimde ,konuşmayı unutmuş bir sessizlik bıraktı şiirin.
Ve ilk defa ne yazacağımdan çok me yazmalıyımın derdine düştüm...Yazıp yazıp siliyorum bir saattir...
Gecenin bu saati bu kadar beyin jimnastiğine ne gerek vardı Nilgün:)))

Şaka bir yana konuşmayı unutmuş bir sessizlik bıraktı dedim ya, işte İnsan bazen en çok sustuğu cümledir Nilgün şairim.En çok yarım bıraktığı vedadır bazen.En çok tamamlayamadığı hayattır ...

Şiirin "Beni ancak eksikliğim anlatabilir, çünkü ben eksik kaldığım yer kadar varım " diyor.Hatta bağırıyor.

"Yine sır oldum tebrikler" dizesi buradaki tebrikler kelimesi bir kutlama değil kırgın bir alay ifadesi gibi.

"zakkum gölgesi"(Nerden bulursun böyle imgelemleri)
zakkum zehirli bir çiçektir.Ve onun gölgesi olmak...Acının karanlığını mı anlatmak istedin yoksa?

"Bir filmin yarısıyım"
Sonuna kadar izlenmeyecek bir film gibi mi görüyorsun kendini?

Bir parçan gövdenden çıkıp şiire dönüşüyor
Bir parçan yoğun şarkı tabakası oluyor
Bir parçan çakallar cumhuriyetinde kabusa dönüşüyor
kendini farklı imgelere bölerek anlatabiliyorsun sanırım.

Nilgün şairim
kendine sürekli yeni biçimler araman çok hoş
kendini tanımlamaman ,hep bir boşluk bırakman çok hoş
sır olman şiirle oyun oynaman çok hoş
parçalı bulutlu bir kadın olman hatta
zakkum gölgesi olman çok hoş

ama insaf be mori
Bu kadar güzel bu kadar zor bu kadar ağır yazma
herkes anlamayabilir demi:)))


çok beğendim
saygımla


















Koray Kzlcan tarafından 31.7.2026 04:15:07 zamanında düzenlenmiştir.