Saçın başın dağınık, üstün başın pijama.
Gözlerin hafif mahmur, sesin artık kalın.
Saçların dağıldığında bir taraftan tarafa,
Sevda başlar ruhumda, aşkım kalır yalın.

Utanırsın benden belki, kaçarsın gökyüzüne.
Kalbim senden daha dağınık, utanma yani.
Önce seversin beni belki, koşarsın ellerime.
Bu eller kalpten daha dağınık, koşma yani.

Etrafındaki nur çemberi gözlerde kaynadı.
Kıskandım olabildiğince, o çember benim!
Sarı bir yasemen senden güzellik çaldı.
Öfkelendim alabildiğince, o gözler benim!

Kendine rağmen çok güzelsin.
Bazen gözlerin bakışlarına yenik düşüyor.
Her gün yangınların emri altında,
İmkansızlaşan dualarım sana dönüşüyor.

İlk bisikletim sana nasıl benzeyebilir?
Ya bayram günü giydiğim gömleğim?
Seni bu garipten fazla kim sevebilir?
Yine ben, bir de senin olan günlüğüm.

Sevdiğimi hatırlarsan, bir pazar dağınıklığında.
Güzelce çayını iç, simitinden ye.
Gözlerimden kaçarsan, birkaç aşk kalıntısında.
Böylece beni bul, aşkını da söyle.