ey bir aşktan daha fazlam
soluma sanatım
ey sokak sokak köşe bucak reddedilmiş sadakam
nefesimin son limiti


bu mevsimde yaşlanır mıydı saatler
bu mevsimde ölü buyruk
nereye baksam adresine iman etmeyen nutuklar
evine geç gelen mutluluklar var
nereye baksam kötürüm ve soğuk


kavrulmuş keman seslerinden
telgraf tellerinden piyano kuşlarına
ters yakılan sigaradan ibranice çekilen dumana kadar
bir nehrin kara sularından
bir düşün devinen dalgasına
sanma ki bestekârlar daha ilhamlı
daha efkârlı benden


ey yüreğimin yarım adası
ey gök dudaklı anaç bakışlı kadın
o kont rengi gözlerinle
doya doya emzirdiğin denizlerin
hangi kumsallarına tebessüm bırakıyorsun da
tarihimden çekilip gidiyorsun


ey hayâline gelincikler sürdüğüm en son öyküm
son sürgünüm!
hangi ücranın sulağına kök salıyor
hangi sevdanın zikrinde yeşeriyorsun da
içimden solup gidiyorsun


susmuyor işte yokluğun
bana göre değildi bu perde
alışık değilim ben bu derde Azelya
saçlarıma vefasız kaç yıldız bıraktın
bu yüzden imrenerek bakamıyorum aynalara


ah dilimin yağmurcası
gittikçe çoğalan sanrım
kokun ıslanıyor bak
topuklarına kadar sana batıyorum bu şehrin
şimdi sana güneşe serilmiş bir devran bırakıyorum
gelince uyandırır mısın beni Azelya



30032015

_boran