​Dönüp duruyorsun ya dünya,
Neyi değiştiriyor bu suratın?
Yaşlılık içine işlemiş iyice,
Sakallarından sarkıyor hep aynı gece.
Gündüzler şarkılarını söylüyor neşenin,
Bir rüya olduğunu artık söyle,
Kimseyi umutlandırmasın.
​
Ne değişti dünden?
Her gün "yeni bir gün" diye yeniden başladı seferinden.
Uykular uyanacak,
Çocuklar okula gidecek,
İşe gidilecek, hep aynı mesai...
Dünden ne farkı var?
Bir yalan olduğunu söyle,
Kandırma bizi.

​Dönüp duruyorsun ya dünya,
Top güllesinden yetmiş kez daha fazla.
Dönerken sallamıyorsun ya bizleri,
Duracağız günün birinde.
Senin bir hesabın yok belli,
Bu çaba nedir öyleyse?
Boşuna dönmüyorsun ya,
Var bir hedefin.
Boşuna olduğunu söyle,
Eğleme bizi.
​
Vakit ayarsız saat gibi, görünmez;
Üç dakikaya koca ömür sığıyor.
Ne durup dönüyorsun beynimde?
Biraz salıver gitsin.
Zaten kocaman, boş bir yalansın;
Bir tane yararını söyle.
Hadi git başımdan,
Dön dönebildiğin yere!
​
Dünya, sen yalansın ya,
Bir projenin ayarısın aslında.
Bir kurgusun, bir sinemasın
Kulluk deryasında.
Tam da o işe yarıyorsun:
Sadece bakılmaya...
​
Öylesin,
Bakmadan göçüyoruz yanından.
Belli, bizi istemiyorsun.

​İstemiyorum seni zaten,
Terk edildim sen varken de.
Yokluğun koymaz adama;
Git vefanın koynuna,

Bırak bizi.
​Bırak artık bu işleri,
Döndüğün yetti.