Çocuktum
Resim defteri alacak paramız dahi yoktu
Görmedim varlığı
Bırak pastel boyayı yağlı boyayı
Karakalem zor bulunurdu o günler
Kim bulmuş ki ben kaybedeyim anam
Öyle sefil haller hem sersefil
Fasfakirlik evi aşmış
Okula gittigime şükür

Kitaplarımız ikinci el
Defterler son kalitesiz
Kalem silgi açacak yok hemen oyle
Her şeyi yazamazsin
Yazacagin kıymetli olmalı degmeli harcayacagin masrafa
Yok öyle bedava

Evimiz iki odalı
Mutfağı derme çatma
Banyo alafranga leğen ve tasla
Üç abim ve son numara ben
Annemin bizi doyurma çabası
Açlık sınırsız limit bizde
Özgürlugumuz sokakta
Oyunlar ve o çok sevdiğim gazoz kapakları
Benim asıl dünyam

Kötülük bizi bulmamasti daha
Çok arkadaşım vardı babası polis olan
Silah daha yaygindi ama kimse katil değildi
İnsanlıktan nasibini coktu alan

Sabah düştü yasima
Bagirsam olmuyor sussam bende yıkılıyor
Yaşamak bu olmasa gerek
Yaşatmak öldurmekten yüce

Çocuktum
Yokluk aleminde yaşarken varsizligi
Sahipsizligi kimsesizligi
Acıya bal çalan kederi
Ne çok tatlar birikti dilimde
Öyle cennet kokusu

Çocuktum
Varlık bize ağır gelirdi
Zengin çocuklar yanında siliktim
Bizmezdik ama kimin azığı var
Bugün var yarın yok
Öyle kabullendik hayatı
İçimizde eze eze

Gençlikte aynıydı
Yas kemal olunca
Bir kere yokluğu kabul ettim
Varlik bana sürpriz

Ene kalmadı bitti bitti
Senin kalmadigin gibi

Hayat kırıldı mı hiç içinizde
Düştünüz mu hiç damlardan
Evlerin odaları boğdu mu sizide
Siz de kaldınız mı çocukken tek başınıza

Hiç ölmeyi ve öldürmeyi düşünmedim
Yasatmaya çalıştım düşen kalpleri

Bu nedir öğretmenim
Niye düşürdün acıyı
Seni anne babadan sonra kutsal bildim
Nedir bu düşmanlığın

Gözümde fer kalmadı
Düşüyorum içine biraz daha