Kızgındı yağ dökücüler,
Dişlerini gıcırdattı avludaki kapı.
Üstüne kapattı zindan geceleri ansızın,
Sürüklendi yakamozlar ayrılığa.
İçinde kavuşma heyecanı
Söküldü ciğerinden.

​Kaptan elveda etti duraksız yolculara,
Kemendi karaydı boğazında sıktığı.
Yasladı matemi tek hücreli gemiciğe,
Tarlasında ölüm taşıdı yan yana,
Tutulmadı ay ve güneş.

​Ne yalnızlık senfonisi acıtıyordu canı,
Ne bilinmez kızıl ufuklardı açan çare.
Bir vefasızlıktı dosttan, arkadaştan geriye,
Ne söylense boştu artık dillerin ötesinde;
Kırılmış gül dalının fidanı.

​Mahşer mi?
Anlamazsın kördüğüm,
Bağlanmışsın çaresizliğime
İnceden çalınan zamanın.

​Düşlerimden kalk, uyan!
Mavi gözlü çocuklar,
Yarın Bayram;
Dişlerinizle kırın şekerleri.

​Ayaklarınıza sürtsün zamanın çığlıkları,
Durdurmadan olanları.
Gövdenizden yükselsin türküler
Denizler boyu.

​Sürükleyen yalnızlığınız kalmasın,
Çıkarın çatpatlarını gecenin.
Kırılsın içindeki dünyan,
Dönmesin bir daha.

​Haydi çocuklar, yaşayın bayramları!

Herkesin mutlu olacağı bir bayram dilerim
Ahmet Gündüz