her şey sana doğru yürürken
ben içime doğru çekildim.
sarılışların içimde bir dua gibi yankılandı.
heves değildi bu,
dokunuşunla uyanan gerçekti.
bütün arzularımı unutarak geldim sana
yalnızca sarılmak için.
tutkuyla.
sonsuza kadar.

gülüşün dokunur gibi geçer ruhumdan.
bir gidip, bir gelişin var
ama alıştım.
aşinalığına tutuldum.
her bir yanım çiçek açtı
ama hiçbirinin adı yoktu.
adı konmamış bir sevdaydın sen,
bense,
nedenini anlayamadım baharın
çünkü seninle oldu.

aşk bakmaktı, dokunmamaktı bazen.
sussam da içimde haykırıyordun.
dudaklarım özlemden kururken
sana dair cümleler, gözlerimde birikir.
çok şey var ama susuyorum.
seni sevdiğim için.

aşk sessizlikti.
gürültüsüz bir yangın.
tutkuların doruğunda çırılçıplak bir kalış.
ne hasretin tanımı kaldı
ne mutluluğun tarifi.
hepsi seninle değişti.
su gibiydin,
akıntısız durgun
ama derin.

aşk boyun eğmekti bazen.
bir öpücüğün ucuna kendini bırakmaktı.
sen sussan da
her dokunuşun
yangını daha da büyütüyordu.
aşk bazen su gibiydi
akıntısı deli,
gidişi sessiz.
ve ben
kıyılarında çok bekledim seni
su üşürken bile.
*
Mehmet Demir
14624