Tuz ve su… İkisi bir arada ama deniz olamamışlar. Yüzmeyi bilselermiş, bir damla okyanus olacaklarmış derinlerde. Bu cümleyi okurken içim burkuldu. Ne kadar yakın, ne kadar iç içe, ama bir türlü tamamlanamamak. Sanki kavuşmak için sadece bilmek yetiyor, bilmemişler işte. O kadar basit ve o kadar acı.

“Bir yara öbür yaraya, ‘Gel beraber iyileşelim’ demiş.” Bu çok başka bir şey. Yaraların kendi aralarında konuşması… Belki de en çok anlaşanlar yaralılardır. Ama soru şu: bir yarayı çağırsam uzaktan, gelir mi yarama kabuk? Yani iyileşme vaadi gerçek mi, yoksa sadece bir teselli mi? İkisi de yara olduğu için belki birbirlerini daha da kanatacaklar. Ama yine de çağırmak istiyor insan.

“Ağladım susarak, avuçlarımda tuz ve su” dediğinde gözlerimin önüne bir görüntü geldi. Sessiz ağlayan biri, gözyaşları avuçlarında birikiyor. Tuz orada, su orada. Yine aynı ikili. Yine deniz olamamışlar.

“İnsan insana kördü” bu çok ağır geldi. Ne kadar yakın olursak olalım, aslında birbirimizi görmüyoruz. Hasret denizde yüzüyor ama kimse onu fark etmiyor. Sonra avuçlar umuda kapanıyor. Ay sönüyor, karanlığa sinmek kalıyor geriye. O kadar çaresiz bir teslimiyet var ki… Işık bile sönmüş, artık karanlığın içinde kaybolmak var sadece.

“Kendi sarmalında büyüyen yaraydım.” Kendi içinde dönüp duran, büyüdükçe acıtan, dışarı çıkamayan bir yara. Samanlık yanmış kül olmuş, seyran bitmiş. Artık izlenecek bir şey kalmamış, her şey tükenmiş.

Vadiler açmak için dağları tuzla buz etmek… Ne büyük bir öfke, ne büyük bir yıkım. Ama sonunda bir çöl kalmış, yağmura hasret. Yani o kadar yıkıp döktükten sonra bile ortaya çıkan şey kuru, çorak, susuz bir yer. Ve tufanlar gelip kervanları getirmiş. Tufan yıkıcıdır ama beraberinde bir şeyler de taşır. Kervanlar gelmiş ama ne getirdikleri belli değil. Belki de sadece hasret getirmişler. Ölüm kadar gerçek olan hasret.

Bu yazıyı okurken hep bir yakınlık ve uzaklık hissettim. Tuzla su gibi, yarayla yara gibi, insanla insan gibi. Çok yakın ama bir türlü birleşemeyen, bir olamayan şeyler. En sonunda avuçlarımda bir tuz ve su kaldı. Ne deniz ne okyanus, sadece ıslak ve tuzlu bir avuç içi. Gerisi karanlık.