0
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
46
Okunma
Kabuk ile yara sarmalında ömür...
Göğsünün kafesinde huzurluyum sevgilim.
Sesinin denizinde dalgalı ruhum,
Kıyıya vurmayı unuttu; derininde dehlizim,
Derininde masum, derininde mutluyum.
Zamanı susturdum.
Dışarıda bıraktım kurgu harpleri,
Dumanı tüten o sahte zaferleri,
Siyahı, geçmişin tozlu raflarına terk ettim.
Senin kalbin;
Menzilimdeki son kale,
Yaramdaki tek dikiş.
Beyaz güller kapımda,
Sesinin sıcağıyla yaz geldi,
Gül yüzlü günlere doğuyor güneş.
Anahtarı sende... Sol!
Vaha Sahra
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
