Allah’ım anlatamadım
hissettiklerimi muhatabıma

her şey anlamını yitirdi,
hayat bomboş geliyor

tek güvendiğim sensin
içimi dışımı bilensin

vekilimsin sahip çık
kalan iki karışlık aklıma

onun aklını ancak sen
getirebilirsin başına

gücüme gidiyor yaptıkları
havsalam almıyor olanları

ummadık taş baş yarıyor
yüreğim taşıyor kabarıyor

Allahım şok oldum sustum
aptala döndüm o an pustum

Sen dışında çalacak kapı yok
ağzı laf yapan dersen pek çok

annem derdi kararan gün
kararıp da kalmaz yavrum

gün doğmadan neler doğar
her sabah yeni bir doğum

en fena şey karşıya kendini
hiç anlatamamakmış iyi mi

şaşkınlıktan kurtulamadım
şoktayım feraha çıkamadım

kanı kanla yumazlarmış
kanı suyla yurlarmış hemi

ne sözler kâr ediyor
ne şiirler teselli veriyor di mi

içimden hiç bir şey
yapmak bile gelmiyor ki

içime oturdu bir şey
ne yapsam kalkmıyor

Allahım senden gayri
kimse halime bakmıyor

belirsizlik kabulüm
çözümsüzlük rızam

bu kadar çok üzülmek
benim en büyük arızam

gözlerim yanıyor kamaşıyor
sahteliğin parlak renginden

kadere bırakmak kendimi
başka ne gelir ki elimden

Allahım sen tek dayanağımsın
senden başka kime inanacağım?..


Gülhan Çeliktaş