Attığın her adım
ektiğin bir tohum
ne ektiğine dikkat et
seni uyarıyorum
zannetme ki arpa eksen
buğday çıkacak
düşünmeden
verdiğin her bir karar
nihai sonunu hazırlayacak...

bir adım deyip geçme
en önemlisi o ilk adım
belki çiçek bahçesidir
belki de derin uçurum
nafile faydasız, boşa pişmanlık
ayağının kaymasının kararı bir anlık...

güzel görünür
bazen
çirkinliğin dış yüzü
göremez ki
gerçeği
insanın dünya gözü
içsel bir sezgi gerek
buna denir
feraset
aksi ise hüsrandır
cehenneme bir bilet...

kendi kuyunu kazarsın
farkında bile olmadan
yaş alır bedenin
gençliğine doyamadan
var mıdır
hayatını yaşayan
kendisine kıymadan
belki de en doğrusu
yaşamakmış hayatı
hiç zorlamadan...

en iyi seçenekler
zaten karşında duruyordu
senin gözlerin ise
gerçeği ufuklarda arıyordu
müdahale etmeseydin
nasibin gelip seni buluyordu...

pişmanlık yakana yapışmış
demirden iki pençe
dışarılarda dolaşmayı bırak
dalıver içten içe
ne ararsan kendinde ara
kimse kurtaramaz seni
başkalarına verip ziyan etme
özüne sakla güvenini

kaybettiklerine yanarsın
kimse bilmez
feryat figanını insanlar duymaz
çektiğin ıstırabı
en yakınların bile görmez...

keşke
şu yola gitmeseydim dersin
bitmez tükenmez hayatın boyunca
alacağın acı dersin
henüz yolun başındaysan
bir düşünsen mi ne dersin?..

sonunu düşünmeden
açtığın her kapıdan
belki kelebek uçacak
belki de sürünen bir yılan
yılan zarar vermez
kendisine dokunmayana
öyle insanlar vardır ki
yılandan daha yılan...

attığın her adım,
ektiğin bir tohum
ne ektiğine dikkat et,
seni uyarıyorum
zannetme
arpa ekersen buğday çıkacak
düşünmeden verdiğin her bir karar
nihai sonunu hazırlayacak...


Gülhan Çeliktaş