Bir çocuk sevdim kanım kaynadı
ne masum dedim
oyuncaklar verdim

Attı terliği kaşımın üstüne
şaşırdım küçücük bir varlığın canıma kastına...

Sonra yanındakilere sarıldı sanki nispet yapar gibi
anlayamadım derdini
niçin beni sevmedi

Terliği attı ardından öptü diğer yanakları
bir kere bir kere daha bir kez daha ve bir daha...

Sinsice gülümsedi bıyık altından
sarıldı öptü diğerlerini bana da dudak büktü...

Sevgim mi çok gelmişti
küçüktü dedim aklı mı ermemişti

Lakin kurnazca öpüyorsun hemen diğer insanı
benim suçum ne idi neydi bozan kafanı...

Onlara başka davranmayı bana başka davranmayı
biliyor henüz dört yaşında adam kayırmayı
yağcılık yapmayı...

Bakakaldım gülümsedim yutkundum
oysa ben o çocuğa pek tutkundum

Bilemedim sebebini
büyüktü bakışları bana

Attığı terlik kalpliydi ne güzelmiş senin mi demiştim
suç aletini eline kendi elimle vermiştim
zannettim getirip verecek elime yeniden
uzattım ellerimi uzattım ona ben

Kaşımın üstüne yiyince anladım hayalle gerçeği
adı masal kendi gerçek
eve döndüm dedim kendime
behey kelek

Ağladım bir iyice sonra
gözümün yaşını sildim
ne oluyor bu çocuklara nedir bu değişim...




Gülhan Çeliktaş