Oy gardaşım, acın sinemde durur,
Durur da bacını yürekten vurur.
Yediğin kurşunlar avcumda durur.
Ölmedin, içimde yaşıyorsun sen,
Kan olup gözümden taşıyorsun sen.

Yılları saymadım, kaç sene geçti,
Geçti de seneler şehadet içti.
Bu nasıl ayrılık, tenimi biçti.
Ölmedin, içimde yaşıyorsun sen,
Kan olup gözümden taşıyorsun sen.

Kardeşim nerede, söyleyin bana,
Taze bir fidandı, kim kıydı ona?
Kara haber mi var, konuş eyy ana.
Ölmedin, içimde yaşıyorsun sen,
Kan olup gözümden taşıyorsun sen.

Kara gözlün öldü, şehit dediler,
Peygamber Efendim şahit dediler.
Vardığı makama tevhid dediler.
Ölmedin, içimde yaşıyorsun sen,
Kan olup gözümden taşıyorsun sen.

O öyle bir onur, öyle bir gururdu,
Ruhu bayrak gibi gökte dururdu.
Benim taşıdığım şeref, gururdu.
Ölmedin, içimde yaşıyorsun sen,
Kan olup gözümden taşıyorsun sen.

Gözümün ucunda aciz gözyaşım,
Albümde resimler, anı yoldaşım.
Sen gönüldesin, eyy benim gardaşım.
Ölmedin, içimde yaşıyorsun sen,
Kan olup gözümden taşıyorsun sen.

Benzersin cennette açan güle sen,
Vuruldun, şehit mi oldun hele sen?
Toprağın altında yatsan bile sen,
Ölmedin, içimde yaşıyorsun sen,
Kan olup gözümden taşıyorsun sen.

///
Ne mutlu Türk’üm diye yaşıyorsun sen,
Huduttan hududa koşuyorsun sen.


00:20 Ankara
Şehitler ölmez~


Bu bölüm not defterinden

Şehit olursam bir gün, sen ağlama anam,
Ağlayınca kapanır mı sanırsın kurşun yaram?
Ak saçlarını dökmesin söyle yaşlı babam,
Dökünce iyileşir mi sanırsın kurşun yaram?

Söyle, ağlamasın gardaşım ile bacım,
Ağlayınca diner mi sanırsın kurşun sızım?
Ne zaman cennete yaslanırsa başım,
O zaman huzur bulur belki kanlı naaşım.