Benim sevdiğim kadın
Bir hayli naif
Billur sesiyle içimi ısıtacak kadar nazik
Bir o kadar da narindi.
Sanki bir başka dünyanın insanı gibi
İlgisizdi hayatın akışına
Ama konu aşk olunca
Hakikatli şiir yazardı
Ve o kadın benim şiirlerimin şahıydı.

Koyu kahve gözleriyle öyle güzel bakardı ki
Her bakışı
Yüreğimin en kuytusunda baharı uyandırır
Ruhumun zemherisini çiçekle donatırdı.
Ne zaman bir yudum sevgiye ihtiyaç duysam
Kelebek kanatlı
Rengârenk ilkbaharlar uçuştururdu sol yanımda.
Sıcacık tebessümüyle
Yorgun yüzümü güldürürdü.

Benim sevdiğim kadın
Her haliyle
Gönül sarayımın sultanı
Sevda kalemin baş komandanı
Huzur dağlarımın maralıydı.
Akça pakça teniyle
İz düşmemiş karlı gecelerde
Yürünmemiş bir yol gibiydi.

Kaşları bahtımın huzur haritasında sınır nişanı
Kirpikleri tutuşmuş hecelerimin yoldaşı
Saçlarının buklesi cenneti andıran kokusuyla
Düşlerime dolanırdı.
Ucu açılmadık hayallerle yorardı aklımı
Halende yorulmaya devam ediyor aklım
Ne zaman onu anlatmaya kalksam
Bir köşe başında yolu kesiliyor mısralarımın

Ve işte o zaman ben de
Harf harf
Nokta nokta
Virgül virgül
Çalakalem çaresizliğimi döküyorum
Şah mısralı şiirlerime

İnleyen çaylar
Ağlayan ırmaklar
Çağlayan nehirler
Hatta suskun sular
Huriler, periler, melaikeler şahidimin olsun ki
Sende buldum cenneti.
Geceler boyu özümle sözümle
Aşk pirlerinin dergâhına sığınıp
Rabbimden senli yarınlar dileyip
Bir gün belki
Belki deyip bekliyorum

Eyyy adı geçince
İçimin en karanlık dehlizlerinde
Sessizce boğulduğum aşk kokulu kadın.
Alaca akşamların hüznünde
Sevdan için dökülen gözyaşlarımı
Artık saklamıyorum.
Güz yorgunluğu çöksede üzerime
Yaprak dökümü yaşasada ömrüm
Senli dilekler dilemekten
Senin adına adaklar adamaktan
Hiç vazgeçmiyorum.
Ve gelecek olan yarınlarda bile
Gecenin Kadim karanlığında
Ayı ve yıldızları seninle düşleyip
Her geçen gün
Bir öncekinden daha çok seviyorum seni
Çünkü seni sevmek
Ömür boyu edilen şükür gibi
Kaderime yazılan
En güzel nasipmiş meğer


Hüzünlükent Narin