Bir kor düştü aşk ateşi dediler,
Yandı ciğerimiz, geçti içerden.
Sevdanın nârına gönül eğdiler,
Ne bir duman çıktı, ne de bir ferden.
...
Devamını oku »
Yürek yanar, tutuşur bir köz ile,
Ne bülbüller yanar onun gülüne.
Sevda denen bir sarp dağdır, naz ile
Yükselir de yakar bizi, aşk ateşi.
...
Devamını oku »
(Düz Yazı Şiir)
Aşkın ateşi, bir kibrit çakımıyla başlamaz. O, en derinlerde, ruhun en gizli köşesinde kor halinde uyuyan bir ihtimaldir. Seni gördüğüm an, o kor parçası aniden alevlendi. Önce yavaşça yayılan, tatlı bir sıcaklık sandım. Oysa bu, her şeyi dönüştüren, yakıp kül eden, sonra da küllerden yeniden yepyeni bir hayat inşa eden bir güçtü.
Bu ateş, ne ısıtır ne de yakar, o dönüştürür. Önce içimdeki tüm korkuları, şüpheleri, küllenmiş ne varsa onları tutuşturdu. Acıttı, evet, çünkü gerçek, sahte olan her şeyden ayrılırken daima can yakar. Ama o acı, sonunda saf bir parlaklığa dönüştü.
...
Devamını oku »
Teninle tutuştum, içim nâr-ı niyâza döndü
O gizli buharınla gönlüm biraz daha çöndü
...
Devamını oku »
Yüreğimde yanan ateşin sensin,
Aşkının harıyla kavrulur bu ten.
Ne bir duman çıkar, ne de bir esin,
İçten içe yakar, köz eder beni.
...
Devamını oku »
Aşkın ateşi yakar beni, nâr-ı dûzah neme lâzım,
Yârdan bir dem safâ bulsam, bu cihan mâl neme lâzım.
Gamzeler okdur, kirpikler mızrak, kaşlar yây olmuş,
Bu güzellik karşısında, sîneye dest-i kazâ lâzım.
...
Devamını oku »
Gönlümde bir ateş yandı derinden,
Dumanı arşa dek çıktı bu sevda.
Ne yârdan bir haber, ne de yarinden,
Aşk denen kor bizi yakıp kavurdu.
...
Devamını oku »
Yanar gönlüm sönmez oldu bu ateş,
Ayrılık yelidir savurur, serseş.
Her nefeste adın düşer dilden düş,
Yâr gözüme nurdur, cana güneşim.
...
Devamını oku »
Aşkın Dervişiyim
Ben…
Ben aşk ateşinde eriyen bir dervişim,
...
Devamını oku »
Aşkım yaşam sevincim güvercinim
Seviyorum seni ölene kadar
Hasretim , sevincim , güzelim benim
Bir kahve içiminde buluşalım
...
Devamını oku »
