Öpüştüm tenha sapada
Bastım bilmeden faka da
Bir tufana kapılmışım

Hey gidi gençlik çağlarım

...

binbir ayak bir ayağın üstünde
Gemen’li kadınlar üzüm, fasulye
Masırlılar domates,
Hüyüklülüler yoğurt satardı


...

hemen sonra 'Yalvaç Müzesi'
girişte Osman Hamdi Bey'in portresi
sikkeler,
paralar,
kandiller

...

Beste ve yorum: Ramazan Özyurt

http://www.edebiyatdefteri.com/siir/790933/kemanci/


...

şehir kulübünde memurlarla aynı masada kaymakam
hakim-savcı, avukat, bankacı, öğretmen
kulüpçü; şehirde en kültürsüz, hatta en sevilmeyen adam
ama o’ydu şehirin en tahsillilerini, yedirip-içiren,

...

ve bir o kadar değerini hissediyormuş
senin varlığının değerini daha iyi anlıyormuş
biliyormusun en kötüsü de kaybedince anlıyormuşsun
sustuklarım ve içimde parçalanmışlıklara ateş serpseydi cehennem
böylece varlığına geç kalmazdım belki de..

...

tarif ederlerdi, dokdurun olcağı yeri
can burnunda, har soluklu adam
-şehir kulübü-nde garsona tekmil verirdi,
aktarılır meram,

...

Kütüphanenin karşısında; Devlet Hastanesi
büyük çam ağaçları içindedir
doktorların adına illa "bey" eklenirdi
birinin adı sadece "Şerife"dir

...

O yıllar fakirliğin bir de akla ne geliyorsa yokluğun kol gezdiği yıllardı. Şeker,yağ, gaz yağı karne ile temin edilebiliniyordu. Bu sebeple tatlandırıcı olarak pekmez, yemeklerde kemik yağı, yemek pişirmek için hali vahdi yerinde olanlar gaz ocağı, fukaralar da zerzemin tandırını yakarlardı. Hemen hemen her evde hayvan ahırı, bu ahırlarda sütü için büyük baş hayvan beslenirdi. Sabahları ahırlardan çıkartılan hayvanlar, tımarı yapıldıktan sonra hoo sesiyle sırtına vurularak toplaşma yerine gönderilir, akşamları da çobanın aynı toplaşma yerine getirmesiyle, hayvanlar kendiliklerinden evlerine yönlenirler, kapıya geldiklerinde böğürerek haber verirlerdi.
Çoban sabahları toplaşma yerinde toplanan hayvanları, yayılmaları için Kangal köpekleri nezaretinde Karpuzatan yazı mevkine götürürdü.
Bazan ev sahibinin yüzünden sürüyü kaçıran hayvanlar sürüye yetiştirilmek için koşturulur, sürüye dahil edilirdi.
Biz çocuklar diğer mahalle çocuklarını ya sürüye koşuştururken, ya okuldan, ya da oynadığımız mahalleler arası iddialı yöresel oyunlarımızdan tanırdık.
Çapar mahallesi çocukları oyunda, bizim mahalle çocuklarından bayağı iyi idiler. Onları yenmek için sapanla taş atmada usta olanlarla antrenmanlar yapardık. Sapan yapılışından, tutuş şekline, bir ucunun serbest bırakılarak şaklatılması, aya ya yerleştirilen taşın karşı tarafa fırlatılmasına kadar ne varsa öğrenirdik.

...

Ciğer Közünde Pişirdiğin Bol Köpüklü Kahveyi
Gümüş Kaplı Bir Kalbe Koyar
Mavi Düşleri
Pembe Hayallerle Harmanlar
Hatıralar Girdabında Kaybolursun

...