Başımız toprak altında
Gözden düşmeden kurur
Yaşımız toprak altında

Bilmeyiz bayram düğün

...

​Tezat bir alfabenin son satırı gibiydi hayat,
Elveda ile başlayıp gözyaşı sağanağı ile biten.
Ben yalnızlıklar şairi, geceye hüzün eken..!


...

Yüreğimde hüsran çileler de çor.
Dertlerin üstüne yağar alev kor.
Akan gözyaşımı kimse silmiyor.
Acımız acıyor kimse bilmiyor.


...

Duyuldu davanın, feryat nidası,
Sevda celsesinde, dur artık gülüm.
Hükme boyun eğdi, aşk iddiası,
Kalemini kırmak, zor artık gülüm.

...

Gam yok dua var

Gam yok dua var...çünkü Allah var...mü'minin destekçisi var...


...

Sözlerinden cayanlara alıştım
Doğruyu diyene ak kefen biçip
Kara yalan yayanlara alıştım

Yalakalık ettiğini put yapıp

...

Yaban keçileri ardında bir genç kız var:
Hatçe... Taştan taşa zıplar yel gibi,
Bir kaya kadar inatçı, bir dağ kadar mağrur.
Saçları dağ rüzgârıyla savrulur,
Gözleri Munzur’un sularından alır rengini.

...

Bitmek bilmeyen bir koşuşturmanın ortasında,
Nefes nefese, bir şeyin bedelini ödercesine savaşıyoruz.

Bu koşuşturma nedendi ki?
Mutlu olmak için mi?

...

​O günün akşamında, taş evin tavan arasındaki küçük odada, eski bir pikabın üzerine bir plak yerleştirdiler. Odanın içine hüzünlü ama umut dolu bir keman melodisi yayıldı. Işıkları yakmamışlardı; sadece odanın küçük penceresinden içeri sızan dolunay, ikisinin silüetini duvara yansıtıyordu.
​Alaz, O’nu belinden kavradı. Müzikle birlikte, adeta zamanın ve mekânın ötesinde bir ritimle dans etmeye başladılar. Bu dans, iki yaşlı bedenin hareketinden ziyade, iki ruhun gökyüzündeki yıldızlar gibi birbirinin etrafında dönmesiydi.
​O, başını Alaz’ın göğsüne yasladığında, Alaz’ın kalbinin ne kadar hızlı ve güçlü çarptığını duydu. O kalp, yıllar önce kırıklarla, acılarla dilsiz kalmış o kalp, şimdi sadece tek bir isim için, tek bir ritimle haykırıyordu.
​"Alaz," dedi O, gözlerini kapatıp müziğin ve aşkın akışına kendini bırakarak. "Sanki seninle birlikteyken hiç ölmeyecekmişiz gibi hissediyorum. Zaman bizim için akmıyor, sadece etrafımızda dönüyor."
​Alaz, O’nun saçlarına derin bir öpücük kondurdu. "Çünkü biz zamanı yendik sevgilim," diye yanıtladı. "Zaman, sadece sevmeyi bilmeyenler için bir hapishanedir. Bizimki gibi derin bir aşk, zamanın sınırlarına sığmaz. Biz bu dünyadan göçüp gitsek bile, bu odada, bu şarkıda, bu dolunayda bizim aşkımızın rezonansı kalacak. Kalbi kırık bir çift bu şarkıyı dinlediğinde, bizim sevgimizle şifalanacak."

...

kelimelere ihtiyeç duymadan
anlarsan aşk gizli içinde
yalanlardan arınmış
kalp konuşursa duyulmaz
hissedersin içinde bir sıcaklık

...