Aşk’ın dermanı kaçtı ;

Dudaklarına acı bir ayrılık sürüldü gecelerin

Utangaç rüzgarlarda savuruyoruz sevdayı,

Hükmü darağaçlarına kesilmiş bir aşk’ın; gece nöbetlerindeyiz yine

Göğün parmaklarına asılmış aminlerimizde saklı kaldı suretin

Ve bir bir ayrılık sayıldı bugünümüzden yarınlarımıza

Ömür boyu acıya açık, acısızlığa kapalı bir yazıyla,

Her güne merhaba dedik sensizliği doğuran "her güne"

Yani anlayacağın,kan sızan bir ayrılıktık.

Günden güne dolup taşmaları yaşayan

Masalların acıyan yanlarından sızarken seni

İnancını yitirmiş bir inancın aşka boyun eğişleridir bu

Duy ey yar…!

Sağırlığınla duy beni!

Dilsiz gecelerim şahidimdir.

Hüküm giydiren hatıralarının,

En ölümcül yanlarından sesleniyorum sana

Duyumsanmayan bir sessiz çığlığı gönderiyorum kalbindeki zifiriye

‘’Duy ey yar…! ‘’

Şimdi adına okunan salalar yankılanıyor yüreğimin soluksuz yanlarında

Her yerde aşka çaresizlik ekiyor hatırımdaki hatıralar

Ve yeşeren acıyı söküyorum köklerinden

Her gün yeşeren bir sensizliğin hükmüne tabi oluyorum sonra…

Vebal sıralanırken sırtımızdan akan kanın ardından,

Ahiretime bakıyorum dünya gözüyle,gözlerinin özünden

Geçmişte defnedilmiş hatıraların aminlerini sürerken yüzüme ;

Musalladan musallaya bırakıyorum düşlerimi ;

Yanı anlayacağın…

Düş sürgünlerinde parçalanıyoruz sadece…

Biz düşlerinde sürgün edilmiş ayrılığın kahrını taşıyan bir yüreğiz

Paramparça düştüğümüz düşlerin yangın yeriyiz sadece…

Hep son kez geldim dediğimiz bir düş ölümünün yolcusuyuz…

Kahrının ağırlığı bükerken aşk’ın boynunu

Canımızı verenin almasını beklerken hayatta…

İçimizi yakan bir vedanın suskunluk doğurganlığıdır bu!

Ayrılığın büyüyen yanlarında kahır demlerken sessizce

Hakir dolu gecelerden sesleniyorum son kez aşka

Avuç içlerimde dolu bir seni "amin"liyorum sonsuzluğa…

Artık hoşça öle bilirsin ‘’seni bekliyoruz zaten’’

Ölü düşler mezarında….

Salkım salkım topladığım acılarımdan son kez sesleniyorum…

Sevmek için sevmemiştim oysa seni

Ahirette buluşmaktı

Niyetimdeki aminlerim ‘’adına’’

Sana şimdi benden kalan;Kocaman bir

eyvALLAH ‘’artık hoşça ölebilirsin’’

Serdar Özyanız