Musa Sol
135 şiiri kayıtlı

BENİ HÜZÜN BÜYÜTTÜ...

Musa Sol
  0,0 / 0 kişi ·1 beğenme · 13 yorum · 1047 okunma

BENİ HÜZÜN BÜYÜTTÜ...




Yaşım on beşti
Hüzün şehrinde doğdum
Annem hüznün çocuğuydu
Ben annemin
……………….

Gözlerindeki derinlik
Ürpertici harabe duvarlı evler
İkamet etmedi hiç göz bebeklerimde

Zile dokunup kaçan sokak çocuğuydu kirpiğin
Acziyetimden istifade kalbime dokundular
Uzun uzun kara kış gecesi sadeliğindeydiler

Seni asla sevmeyeceğim kelimeleri
Yaşım ölçeğinde bir sarsıntı
Lanetli dudağında
Deprem sonrası kokuşmuşluk
Yıkılan benliğimin altında iradem çatırdadı

Güçtür derdi irade
Adını hatırlamadığım bir filozof
Gücümün çaresizliğe teslimiyeti
On beşte başladı
Sonra sağnak sağnak
Temeli çürük duygularm
Göçük altında kaldı

On beşten on altıya geçiş
Bir asır sürdü
Unutmak unutmamak unutmak unutmamak
…..…Unutamamak……..
Alaycı ifadeler saçlarımda dalgaya dönüştü
Prefabrikten aşklar döşendi
Geçici bir süre
Duygudan yoksun sokaklarıma
Hayat on altıda bir kez daha başladı
Ölmedik kolay değil ki yalnızlıktan ölmek
Aşkın adıymış meğer idareten yaşamak
…………………..

Yoksa yanında sevgili
İçte kavruk kuru bir acı
Acı çekmek özgürlükse özgürüz ikimizde
Derdi adını hatırlamadığım bir şarkıcı
İki kişilik acıyı çekmekte ne var be adam
Gençliğimin orta yerinde tek kişilik bir sancı

Acıyı oho çok erken yaşadım
Ne manaya geldiğini
On beşten on altıya geçişte

Yaşım on altıydı
Hüzün şehrinde bir yaşındaydım
Soğuk ve bitmeyen yalnızlık karakolunun
Çileden örgülü kapısına bırakıldım

Meğer hüzün annemin kendisiymiş
Ben de onun çocuğu

Şiiri Değerlendirin
 
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
BENİ HÜZÜN BÜYÜTTÜ... şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

BENİ HÜZÜN BÜYÜTTÜ... şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
14 Ekim 2007 Pazar 23:23:42
Güçtür derdi irade
Adını hatırlamadığım bir filozof
Gücümün çaresizliğe teslimiyeti
On beşte başladı
Sonra sağnak sağnak
Temeli çürük duygularm
Göçük altında kaldı

Çok güzeldi... beğeniyle okudum.
Ve bu kurdelenin rengi haf geldi bu şiire.

Tebrik eder, selamlar saygılar sunarım.
14 Ekim 2007 Pazar 14:39:47
Yoksa yanında sevgili
İçte kavruk kuru bir acı
Acı çekmek özgürlükse özgürüz ikimizde
Derdi adını hatırlamadığım bir şarkıcı
İki kişilik acıyı çekmekte ne var be adam
Gençliğimin orta yerinde tek kişilik bir sancı

kutlarımTEBRİKLER
14 Ekim 2007 Pazar 11:09:42
Güçtür derdi irade
Adını hatırlamadığım bir filozof
Gücümün çaresizliğe teslimiyeti
On beşte başladı
Sonra sağnak sağnak
Temeli çürük duygularm
Göçük altında kaldı
***

Yüreğinize sağlık.

Kutlarım.
Hüzünlendiren, çok guygulu bir şiirdi.

Saygılarımla,
14 Ekim 2007 Pazar 11:08:39
Güçtür derdi irade
Adını hatırlamadığım bir filozof
Gücümün çaresizliğe teslimiyeti
On beşte başladı
Sonra sağnak sağnak
Temeli çürük duygularm
Göçük altında kaldı
***

Yüreğinize sağlık.

14 Ekim 2007 Pazar 00:57:33
Olağanüstüydü. İçimi titretti. Acıdan geçtiği belli olan her şiir gibi ...
13 Ekim 2007 Cumartesi 23:53:17
Tam da onbeşten onaltıya geçerken yaşamıştım hayatımın en derin hüznünü, Şiir bana o zamanlarımı anımsattı. Nasıl da denk geldi hayatıma, nasıl da tevafuk oldu... Bana hitap etti.
13 Ekim 2007 Cumartesi 23:11:18
uzun şiiri bir solukta okudum, alkışlar...
13 Ekim 2007 Cumartesi 18:40:35
Yazım dilin hakikaten samimi.Tebrikler dost.
13 Ekim 2007 Cumartesi 14:11:39
tebrikler musa kardeşim çok güzel bir şiir olmuş
yanlız
acı çekmek özgürlükse özgürüz ikimizde dizesini keşke tırnak içine alsaydın
h.hüseyine ait olduğu belli olmuş olurdu
13 Ekim 2007 Cumartesi 12:53:55
hüznün rahmine yerleşmiş çocuk!
ayıplanacak, yerilecek ne kaldı ki.. rahat bırak kelimeleri artık boy versin özgürce.. dizginleme hazin hikayeni çocuk.. çünkü bir sağanağa sığınan hüzün, bağıra çağıra, salya sümük ağlanmak ister.. delicesine koşturan atlar gibi..
13 Ekim 2007 Cumartesi 01:58:09
Hüzün benim adımdı
Ve
Seni ben doğurmuştum kendi özümden.
Yanık tenli şarkılar düşmüştü eteğime
Ölüm sonrası ağıtlar gibi
Loş ışıkların üşüyen darbeleride kaybolmuştuk
Ölüler şehrinin cadde köşelerinde
Dumanı tütmeyen çaya
Katık yapmıştık gençliğimizi
Kardelenvari bir onurla
Sen kok kömürüyle ısıtırken bedenini
Ben tezek kokularıyla büyütmüştüm
Çocukluk düşlerimi
.........Aman Bre Oğul... Bu Asiye yapılır mı bu, yazılır mıhiç böyle şiir. Al işte sonuç. Annen seni pek özledi A Oğul. Neredesin...
13 Ekim 2007 Cumartesi 01:29:20
Hüzün şehrinde doğdum
Annem hüznün çocuğuydu
Ben annemin
……………….
Etkileyici... Çok...

Mısralardki sihre kıyamadım... Sustum...

Sevgiler ÖZ' den...
13 Ekim 2007 Cumartesi 01:14:12
Meğer hüzün annemin kendisiymiş
Ben de onun çocuğu
Kutlarım, çok içten bir şiir.. Saygılar
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.