Kâğıt-kalemi elinde
Yanık şiirler dilinde
Gönlü bağlama telinde
Türkü türkü eser Gelin... Seyit Kılıç

Gurbetin anası öle
Eyledi kendine köle
Ara sıra gelir bö(y) le
Gelmeyince susar gelin - gelin

İrticalen şiir deyip
Şairlik libası giyip
Bir selâmı esirgeyip
Vermeyene küser Gelin - Seyit Kılıç

Önemli değil mi selâm
Dilimizde türlü kelâm
Sevgiyle dönüyor âlem
Bilmeyene kısar Gelin - gelin

Yanlış yollara gidenle
Yüreğinde kin güdenle
Yalanı âdet edenle,
İrtibatı keser gelin... Seyit Kılıç

Niye doğdum ki ben niye?
Yok muydu başka hediye?
Çile Hak’tan geldi diye
Kedi gibi pusar Gelin - gelin

Timsali, arın, hayânın -
Hat(ı) rını sayar sayanın
Vatanına göz koyanın
Nasırına basar gelin... Seyit Kılıç

Atatürk’ten alır ışık
Vatana, Bayrağa âşık,
Kimin niyeti karışık
Karşısında hisar Gelin… - gelin

Nâzenin gönlüne girsen
Güller derip, gül de versen
Bir kimseyi incitirsen
Gül yüzünü asar gelin… Seyit Kılıç

Candan önce VATAN gelir
Bunu söyler, bunu bilir
Nankörü listeye alır
Nefretini kusar gelin…….. gelin

İçine tebessüm katıp
Dostlarına gül uzatıp
Bir haine bin taş atıp -
Verir nice hasar gelin……… Seyit Kılıç

Gelin Gülhani, zordayım
Sevgisizlikten hardayım
Dostluk nerde ben ordayım
Dost bayrağı asar gelin - gelin

Seyit’e hep selâm verir
Hakk’ı bilir Hakk’a yürür
Ne onurdan ödün verir
Ne kendini kasar gelin... Seyit Kılıç

2 Eylül 2010