​Belli ki yorgunsun, uzak da yolun;
Bu gece burada kal iki gözüm.
Sazın mı kırıktır yoksa ki kolun?
Koy göğsün üstüne, çal iki gözüm.

​Eğer "Kimim?" diye ettiysen merak,
Ortaya muhabbet sofrası kurak.
Yiyip içip sazın göğsüne vurak;
İstersen kıralım bel iki gözüm.

​Hancı, hele iki çay getir bize!
İçine dertleri koy, getir bize.
Ne var ne yok işte say, getir bize;
Helalihoş olsun bal iki gözüm.

​Tanrı misafiri, başımın tacı...
Çok çileler çekmiş, içinde acı.
Muhabbet dediğin gönül ilacı;
İstediğin kadar dal iki gözüm.

​Anlattıkça sen de kendimi buldum,
Ben de senin gibi garip bir kuldum.
Çoğu kez ağladım, bilmem ki güldüm;
İkimizi yakan sol iki gözüm.

​Kanıyor içimiz, solumuz aynı.
Kırılmış kanadın, kolumuz aynı.
Belli ki seninle yolumuz aynı;
Gittikçe uzuyor yol iki gözüm.

​Bıkmışız dünyadan, darılmışız biz.
Aşkın kurşunuyla vurulmuşuz biz.
Gül diye dikene sarılmışız biz;
Gözündeki yaşı sil iki gözüm.

​İsrafil’im gardaş, darılmayasın;
Yolundan eyledik, kırılmayasın.
Soysuza yar diye sarılmayasın;
Artık bundan sonra gül iki gözüm.

05.08.2026
İSRAFİL BİLİCAN