Üstadem çeper, insanın kendi iç dünyası ile dış dünya arasına çektiği o ince ama dirençli sınırı, imge yükü derin bir dille sorguluyor.

Şiiriniz boyunca hakim olan loş, hüzünlü ve zamanın tortusunu taşıyan atmosfer; sardunya, incir, gül ve mürdüm gibi doğa imgeleriyle hayatın döngüsünü ve sessiz direnişini hissettiriyor okuyucuya

"Kabuğundan bin ilkbahar kanatır" dizesinde olduğu gibi, yıkımın ve yalnızlığın içinden bile filizlenen gizli bir yaşam arzusu göze çarpıyor. Kalbin göğse sığmayan o yaban nabzı, kabukları kırmaya çalışan bir arayışın ve köklere tutunma çabasının güçlü bir tezahürü olmuş kutlarım.

Kaleminize, yüreğinize sağlık. Kelimelerin arasındaki o yoğun hissi, zengin imge dünyasıyla birleştirip okuyucuya bu kadar zarif geçirmenizi gerçekten kalbi takdir ettim.
Tebrik ederim kaleminiz kavi ilhamınız daim olsun yüreğinize sağlık selâm ve dua ile...