bu şiir anlatır
Bizler deniz kızının varlığına,
İnan çocuklardık Misketi Horoz bakkaldan;
Topaçı Abacı handan alırdık
Göz kirası diye yeni
dünya çalardık
Mahalle maçında
Selçuk Yula, Maç sonunda
Cüneyt Arkın olurduk
Çamura bulalı
lastikten kranponla
Gol sevinci yaşardık Kavgasız bitmezdi maçlar
Yaka paça
Ya dayak yer ya da dayak atardık
Yüzmeye giderdik demir köprü iki suya
Ves’selâm tevgeydik !
Eliyeşil’in fakir talebesiydik Eskimo bizim dondurmamızdı.
Hiç bisikletimiz olmadı. Tombikti köpeğimizin adı
Hiç yoktan zehirlediler ansısızın
Ortada kaldık yavruları öksüz
Gol atan hep kaleciydi
Çok sonra anladım gol atmanın zorluğunu
Kale yıkmak için mancınığa gerek yoktu
Beş taşı kızlar oyar biz bakardık
Mendil bırakmaça hiç almadılar bizi
Koşmadık kızların peşinden
Ayağına tez çocuklardık
Kovalamacada yoktu üstümüze
Okul bahçesinde düşüp yardık kafayı
Ves’selâm tevgeydik !
Siyahtı önlüğümüz yakası beyaz
Tek kusuru vardı arkadan bağlamalı
Yetimdik yakışır dediler
Deposunda bulup verdiler okulun
Hiç yoktan iyidir dediler
Yürüyüş kolundan çıkardılar
Her 23 Nisan’da yoktu üste başta Yahya İncik