Derdin ne kadar oturmuş, görünüşün ne kadar mutsuz, yanlışın ne kadar büyük olduğu hiç fark etmez. sevgiyi yeterli derecede anlamak hepsini yok edecektir.
emmet fox
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
gönül telini öylesine ince, ve öylesine derinden titretiyor ki bu dizeler...
içimiz sızlıyor. çünkü sevgili Yıldız şair orada yabancı bir hikâyeyi anlatmıyor, hepimizin göğüs kafesinde sakladığı o gizli yorgunluğu anlatıyor.
her birimiz, kendi hayatımızın cephesinde hiç dinlenmeyen, yorulduğunu bile ancak dizleri üstüne çöktüğünde fark eden birer ırgatız aslında.
insan, ömrün kıyılarına vuran o hırçın dalgalarla boğuşurken en çok kendine geç kalırmış. kıymetli Yıldız şairin dediği gibi; "zehir zıkkım uzatmalar" oynaşırken kıyılarımızda, biz hep bir sonraki dalgayı göğüslemeye hazır, dik durmaya çalışan birer savaşçı zannederiz kendimizi.
oysa ki içimizde, çıt çıkarmadan taş taşıyan, sevgi biriktiren, özlem büyüten o kırılgan ırgatı, yani kalbimizi unuturuz.
kalp, bu hayatın en fedakâr, en az mola veren ırgatıdır. oysa biz ona bir işçi gibi davranır, taşıyabileceğinden fazlasını yükleriz. sadece dertleri, kederleri, öfkeleri değil, bazen sevgiyi bile bir yük katarı gibi dizeriz vagonlarına.
ünkü biliriz ki, sevmek sadece bir hafiflik değil, aynı zamanda o sevginin getirdiği devasa bir özleme de ev sahipliği yapmaktır. özlem dediğin ise, şairin o zarif ifadesiyle, "alır koynuna sevgiyi, dolaşır da dolaşır" insanın içinde. yol yorulur, özlem yorulur, en çok da sevgiden başka bir şey geçmeyen o tertemiz damarlar yorulur.
içimizdeki sızının asıl kaynağı, o kırılgan kalbin isyan etmek yerine, naifçe ricada bulunmasıdır. hayat ağrısından yorulmuş, ne sabredecek mecali kalmış ne de öfkelenecek gücü. kalp aslında sahibine o en acı gerçeği fısıldar, ''biz başkalarını severken, en çok kendimizi eksiltmişizdir.''
damarlarımıza bakıp da sevgiden başka bir şey göremeyişimiz, aslında o ırgatın işini ne kadar asaletle yaptığının kanıtıdır. kötülük barındırmamış, kin tutmamış, sadece sevmiştir. ama işte, bazen iyiliğin ve sevginin kendisi de sığmaz olur bu dünyaya. kısa gelen bir ömürde, kalbe uzun gelen acılar birikir.
ve nihayetinde, roller değişir. bugüne kadar bizi ayakta tutan, her darbeye göğüs geren kalbimize rehberlik ettiğimizi sanırken; bir an gelir ve onun yorgunluğuna diz çökeriz.
Ne kadar içten, dingin ama bir o kadar da yorgun bir kabulleniş öyküsü bu... Kalbi "dinlenmeyi bilmeyen, kırılgan bir ırgat" olarak tanımlamanız, insanın kendi iç dünyasıyla olan o sessiz, bitmek bilmeyen mücadelesini çok çarpıcı bir şekilde özetliyor. Şiirde beni en çok sarsan yer, yükleri hafifletmek için damarlara bakıldığında oradan sevgiden başka hiçbir şey geçmediğinin fark edildiği an oldu.
"Bazen," dedi, "sevgi de ağır bir yüktür. Özlemi alır koynuna, dolaşır da dolaşır..."
İSevgi, çoğu zaman şifa gibi görünse de; içinde taşıdığı özlem, değer verme ve incitmekten korkma haliyle en ağır yüke dönüşebiliyor. Ve günün sonunda, o "yığın yığın hayat ağrısına" rağmen hiçbirinden vazgeçememek, insanın yorgun kalbine sessizce teslim olmasından başka bir yol bırakmıyor.
Son günlerde paylaştığınız edebi metinlerin, şiirlerin her biri insanın farklı bir teline dokunuyor. Bu şiiriniz de kalbin o nahif yorgunluğunu anlatan, çok özel ve çok tanıdık bir eser olmuş.
Yüreğinize ve kaleminize sağlık Bu güzel satırları benimle paylaştığınız için teşekkür ederim.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Ne paylaşacaksınız?
Şiir, yazı, kitap ya da ileti için hızlıca ilgili alana geçin.
Cevap Yaz